La noche

Cansada

2011-12-21T02:21:00.002+02:00

Δεν ξερω γιατι δεν γραφω πια.

Σα να πεταξα σε ενα υπογειο ολο το φανταστικο μου ειναι,

να το κλειδωσα καλα

και να εμεινα τωρα πια με ενα σωμα. Υπαρκτο. Τρομακτικα αληθινο. Στεγνο. Και Ανεργο!

Το κακο ειναι πως αρχιζω να γινομαι ωμη χωρις νυχτερινα περιτυλιγματα.

Ποσο το μισω αυτο.

Βρισκομαι σε αναζητηση “μπορω”, γιατι τα “θελω” ειναι ηδη γνωστα και δεν τα καταφερνουν μονα τους.

Νευριαζω με την εντονη απουσια μου,

αλλα πως να ξεκλειδωσεις ετσι ευκολα υπογεια που κρεμονται αραχνιασμενες ανασφαλειες απ' εξω

και στοιχειωμενοι συμβιβασμοι...?

Καληνυχτα.

Lo poco que somos…

2011-07-24T17:49:00.007+03:00

«Μαζί σου ωρίμασα.

Άνοιξα κρανία στα δυο και ξεχύθηκα σε πράξεις αιώνιας υποσχόμενης ελευθερίας.

"Δεν είναι οι άνθρωποι φυλακές" μου είπες κι εγώ σε ακουσα και τα ‘μπλεξα με όσους μου έτυχαν. "Δεν είμαστε όλοι από πυλό" σκέφτηκα και είχα λάθος. Κολλησες στο δρόμο μου μια μέρα που έβρεχε, έχασες λογική και παπούτσια ασφαλείας σου και τώρα γυρνάς ξυπόλητος, μα νομίζω ότι σ’ αρέσει.

Παραλληλα βαδιζουμε, μπλεκομαστε τα βραδια, χερια-μαλλια-αποστασεις-ανασες

και το πρωι τα ματια εχουν γεμισει και σταζουν ιδρωτες οικειότητας»

Αν ηθελα καπως να μοιαζουν οι ανθρώπινες σχέσεις θα ήταν ετσι.

Sin dinero todos seríamos ricos...

2011-05-28T23:43:00.003+03:00

Ερχεται το τελος ή η αρχη...?

Μαλλον πως τιποτα απο τα δυο.
Απλα συνεχιζουμε στον ιδιο κυκλο.

---

2011-04-26T01:02:00.003+03:00

Κι αλλη παυση.

Με μαζευω να με βαλω σε χαρτι αυτη τη φορα.

Μια μεγαααλη καληνυχτα για να καλυψω τα κενα.

Respuesta...(?)

2011-02-18T02:12:00.003+02:00

Βαριες περιφρασεις για να εξηγουμε τι μας συμβαινει, να τα μπερδευουμε ολα για να μην μας μαθει ποτε ο αλλος. Τυποποιημενα καλαειμαιεσυ? γιατι φοβομαστε να σπασουμε με την αληθεια μας αυτον τον αιωνιο παγο. Θα σε τρομαξω αν σου πω πως χθες ηταν ολα απαισια και πως δεν θελω να σου μιλησω? Πως αποψε θελω μονο να γελασω? Αν σε παρω αγκαλια χωρις λογο και αν σου πω πως ποναω που περναει ο χρονος και εμεις χανομαστε σε λεπτομερειες? Εχω ενα φοβο με φ μικρο μπροστα να χανεται για λιγο η βαρυτητα του και να νομιζω πως το ονειρευομαι. Ισως τελικα να μην ειστε εσεις που μιλατε μπερδεμενα αλλα εγω. Κι αν ο φοβος μονο ειναι ο χρονος, που εχει την ταση να μας ξεγυμνωνει και να μην επιστρεφει...? τοτε τι αλλο μενει? Ο θανατος?... Κανεις δεν τον θυμαται τωρα πια.. ειναι σιγουρο πως ολοι θα ζησουμε για παντα. Χαθηκε κι αυτος μαζι με τον αυθορμητισμο και την αληθεια μας..

Και ολα γυριζουν γυρω-γυρω και θελω να πω με λογια απλα, να σου δωσω να καταλαβεις, πως δ ε ν υ π α ρ χ ε ι ο φοβος. Τον φτιαχνεις καθε φορα που δεν πιστευεις στον εαυτο σου, που δεν σε ακους, που δεν ξεχωριζεις, που μασας οτι σου δινουν και δεν ξερεις αν πρεπει να πεις πως δεν σ' αρεσει.

Ο φοβος γεννιεται και πεθαινει την στιγμη που εμεις επιλεγουμε. Στην πραγματικοτητα κανεις μας δεν γενηθηκε "φοβωντας". Τον ανεθρεψαν κατι κοινωνιες με σαπισμενο παρον, κατι ανθρωποι χωρις ζωη και κατι μυαλα με ζηλια. Κατι ανασφαλειες μοναξιας και η ανικανοτητα να υπαρξουμε μονοι σε ενα αβεβαιο αυριο.

?

2011-02-14T02:40:00.004+02:00

"Αν δεν ειχες φοβο τι θα εκανες?"

Απλη μεταφραση γιατι ακομα δεν εχω λογια...

"En una otra inmensidad latente"

2011-01-14T23:12:00.003+02:00

Χαρακτηριζομαστε για την απεραντη αδιαφορια μας, μπροστα στο αυριο που δεν ειναι δικο μας, μπροστα στο πονο που δεν μας πονα.

Περιβαλλομαστε απο ενα αιωνιο κενο, γεματο με οσα δεν καταφεραμε στη ζωη μας καλα τυλιγμενα, να τα ονομαζουμε ασφαλεια και οχι βολεμα, και να μας παιρνουν αγκαλια το βραδυ για να μην κρυωνουμε απο τις τυψεις.

Διαθετουμε καθε επιθυμια ικανη να ανατιναξει καθε σαπισμενο εαυτο μας, κι ομως τους ντυνουμε ζωντανους και περπαταμε στρατιωτακια υποκινουμενα απο "επιθυμιες συμφεροντα" και θαβουμε κοκκαλα παλιων μας ποθων σε ονομαζομενα αμαρτωλα νεκροταφεια.

Να μην περναμε ουτε απ' εξω δεν πρεπει.

Θα μας κακοχαρακτηρισουν.

Σε μια αλλη λανθανουσα απεραντοσυνη λοιπον..

*Ο τιτλος στιχος με μικρη παραλλαγη απο Novembre: Jules

eat eat eat... to cover you emptiness

2010-12-03T19:04:00.004+02:00

Με λυσσα καταβροχθιζουμε...

γιατι δεν εχουμε αυτο που θελουμε.

nbfdre5T&Y/U(JHGVFRT6yukiu8/YTR%&/U

2010-10-25T02:44:00.006+03:00

Οταν ηρεμησω θα βαλω το ενα διπλα στο αλλο και θα βγει νοημα.

Μεχρι τοτε αυτος ειναι ο μονος τροπος για να πω τι σκεφτομαι.

Χαωθηκα κι εγω οπως κι εσυ.

Κι αντε ξανα να εξηγω πως ολα ενας κυκλος ειναι.

**Για την πορεια στο Ρεθυμνο, για τον εμπρησμο στο Αυτοδιαχειριζομενο στεκι, για καθε προσπαθεια που υπονομευεται απο συμφεροντα αλλά και απο αφελειες φανατισμενων μυαλων.

http://www.tvcreta.gr/website/index.php?option=com_content&view=article&id=1938%3A2010-10-08-20-04-49&catid=108%3A%C8%C5%CC%C1%D4%C1-%D0%D1%D9%D4%CF%D3%C5%CB%C9%C4%CF%D5&Itemid=775

http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1217727

......

2010-10-15T01:20:00.000+03:00

Βραδια και βραδια τωρα παλευω να με ξερασω
κι αποψε μονο σε μια ζαλαδα ισως να εμεινα.

Εκατομυρια δευτερολεπτα μακρυα
να αλλαζω τις ωρες με το ονειρομετρο,
να μεταλλασσομαι σε πνευμα αδυναμο που ποτε δεν χωνεψα
και παντα το στριμωχνα σε συρταρια εφηβικα.

Αμετρητα προσωπα που ισως ποτε δεν ξαναδω
να ουρλιαζουν για ενα καλυτερο αυριο,
κι ομως,
ακομα και στους δρομους που λιωνουν τα ποδια τους,
πατησαν και ολοι οι εχθροι τους
λιγα δευτερoλεπτα πριν πιστεψουν πως θα τα καταφερουν.

Μουτζουρωνω παλι 2 σειρες για να ελαφρυνω και εχω ξεχασει γιατι εχω ερθει εδω.

Δυο υποστασεις εχω και δυο μυαλα.
Το ενα για να μην ειναι μονο του τωρα που κανει κρυο, ερχεται τα βραδυα μεχρι το κρεβατι σου,
και το αλλο, σκαβει υπογειες αρνησεις σε ο,τι φοβαται και δαγκωνει το "επομενο βημα" του.

Και θολουρα..
Η ζαλαδα συνεχιζεται..

Spain

2010-09-18T03:13:00.006+03:00

Παυση διαρκειας λογω "εξωτερικης" αλλαγης.

Once upon a time.....or twice..?

2010-08-03T21:10:00.000+03:00

Περπατωντας μεσα στα χρονια,
ανυπομονη-αχορταγη-αναποφασιστη μα πανω απ' ολα ειρωνικη,
να θελω να επιλεγω την μορφη καθε ασυνηθιστου ηρωα απο τα πιο θλιμμενα παραμυθια,
ζω εξω απο τους πυργους τεχνιτων καθοδηγουμενων επιθυμιων,
ειναι απο αυτα τα μαγικα κουτια φτιαγμενοι που ανοιγουν αποτομα πεταγοντας ολο τους το ειναι για δευτερολεπτα και μετα ξανα μεσα
μεχρι να βρουν παλι μια υποψια θαρρους να το ξανακανουν.
Διακτινιζομαι στο χρονο
να μην αφηνω σημαδια ανεπαίσθητα
μονο βαθιες ουλες σε οτι θελησα αχορταγα
λαιμαργα καταβροχθιζω
γινομαι συννεφο μαυρο πανω απο τις ηπειρους που μονο φτωχεια εχουν στα ονειρα τους
να βλεπω μεσα απο μαγικες σφαιρες ενα μελλον γεματο παρελθον
η επαναληψη καθημερινοτητα μας-η φαντασια μας πληρωμενη
να λεω ξορκια για να γινουν ολα οπως τα θελουμε
να μην κλεινουν τα ματια οταν φοβομαστε
να μην κλεινουν τα αυτια οταν μιλανε ολοι παρα μονο οταν μιλαει ο ενας
να μη δακρυζουμε στο μαξιλαρι αλλα σε δαση με ξωτικα δεντρα και ξυλινα σπιτια με επιπλα που ζωντανευουν στη φαντασια μας
οχι απο τη μοναξια που στοιχιωνει ξεθωριασμενα σπιτια.

Μια φορα κι εναν καιρο θα λεμε,
και ολα θα ειναι ακομα ιδια.

:-?

2010-07-29T03:10:00.004+03:00

Θα σου δωσω εξουσια για να δω ποιος εισαι.

Xm....

2010-07-18T01:21:00.012+03:00

"Τι διαφορα εχει η φοβια απο τον φοβο...?

O φοβος μου τρεφεται με την λογικη μου

και

η φοβια μου με τον παραλογισμο μου..."

Untitled

2010-06-10T01:09:00.008+03:00

Ξεχασμένοι σε ράφια σκονισμένα

Χρονια τωρα ψαχνω να βρω έναν σεισμο να με πεταξει κατω

Και μεσα μου αναθιμιασεις οργισμενων πονων

Να σπασω και να βγουν τρομαχτικα γρηγορα γιατι δεν εχουμε πολυ χρονο

Εικονες ξεσκισμένες και γυμνες αποστασεις γιατι καθε επιθυμια μονο γυμνη απελευθερωνεται

Καλωδιωμενες διαδρομες αυθορμητων πραξεων ακολουθω για να πεσω στο κρεβατι σου

Να αγγιζω τα παντα σου με τον φοβο πως ισως με σκοτωσεις

Να αγγιζεις τα μεσα μου στιγμιαια για να μην με νιωθεις

Γιατι ποτε κανεις δεν θα παψει να καρφωνει αδιαφορίες οταν αλλαζουμε πλευρο με προσμονες

Γιατι καθε αληθεια μας κρυβεται πισω απο ψεματα δανεισμενων εαυτων μηπως και γλιτωσουμε το υπεταρτατο εγω μας

Γιατι παντα ολοι θα βαραινουμε τα βραδυα από ανεξηγητες υπαρξεις αναμονης για ενα γεματοαποσενα αυριο.

Trapped (?)

2010-05-18T23:27:00.000+03:00

"Αιωνια εγκεφαλικα ουρλιαχτα,
ψυχης ξεσπασματα,
φυλακισμενα σε μια καθισμενη ελευθερια.

Κι ομως στο τελος χορευουν με ανυπαρκτα ποδια,
με μεγαλα φτερα ντυμενα δυναμη και ονειρα
γιατι η ελευθερια μονο ψυχη χρειαζεται.
Το σωμα την βαραινει."

Paused

2010-05-07T22:10:00.001+03:00

10000(Δεκαχιλιαδες) σκεψεις κι εγω δεν μπορω να γραψω ουτε μια.

*Και οι δυο φωτο απο: http://fourtounis.gr/download/12_2008/grig.html

Και ολα καθε φορα μοιαζουν ιδια,

αλλα ειναι χειροτερα.

End-less Walk

2010-04-27T22:38:00.002+03:00

Καποια βραδυα φανταζομαι φασαρια. Δρομους με τεραστια φωτα να αναβοσβηνουν και μεθυσμενους να ξερνανε σε γωνιες διπλα σε σκουπιδια. Μυρωδιες και ζέστη, ωρα αργαμιση και να νιωθω πως ολοι τωρα ξυπνανε. Δεν τους θελω αυτους τους δρομους. Τους σιχαινομαι. Κραταω ενα μπουκαλι ουισκι λιγο φτηνιαρικο και ενα χαμογελο στο δεξι μου χερι. Εχω κρυψει στην τσαντα μου πολλα βλεμματα και αλλαζω φορωντας τα καθε φορα που νιωθω αυθορμητη. Φοβαμαι τοσο πολυ και εχω μουδιασει παντου. Και δεν ξερω αν ειναι απο το ποτο ή που ειμαι μονη μου εκει εξω με μια ελευθερια τρομαχτικη. Αλκοολ ναρκωτικα οργασμοι και ολες οι "ανηθικα" βαφτισμενες πραξεις απο την κοινωνια της προκαταληψης. Με περικυκλωνουν και τις δεχομαι αβιαστα-λυτρωτικα-παθιασμενα και σαπιζω μεσα μου ομως δεν φαινεται, ενας Ντοριαν Γκρευ και εγω και ολοι σας. Σε δρομους μεγαλους πορτοκαλι ζεστους και ε(/η)ρη(/ε)μους θελω να περπατησω γιατι η ζωη τελειωνει γουλια-γουλια οπως το φθηνο ουισκι μου. Ξεπουληθηκαμε στο ονομα της ξεφτιλας της παρακμης της δοξας και της "πλουσιας" ευτυχιας. Παζαρεψαμε τον θανατο, την αιωνια νιοτη, την αιωνιοτητα. Σε υπογειες διαβασεις βουταει η ψυχη μας και γυρω-γυρω σταζει η συνηθεια και ο συμβιβασμος.
Στην ακρη του δρομου θα ειμαι και τα φορτηγα θα περνανε κουβαλωντας τροφικες συνηθειες. Μην σταματησει κανεις, μονο να προχωραω θελω.
Την πινω την γουλια μου.....

Reality

2010-04-04T01:51:00.000+03:00

Οι τράπεζες γεννάνε τους «ληστές».

Οι φυλακές τους «τρομοκράτες»

Η μοναξιά τους «απροσάρμοστους».

Το προϊόν την «ανάγκη»

Τα σύνορα τους στρατούς

Όλα η ιδιοχτησία.

Βία γεννάει η Βία.

Κ.Γωγου

Always that F****** ME

2010-04-01T01:33:00.000+03:00

Το προβλημα με τις αντωνυμιες

Λεμε εμεις κι εννοουμε εγω
Λεμε εσυ κι εννοουμε παλι εγω
Λεμε αυτος κι εννοουμε παλι εγω.

Στην ουσια μονο με το εγω
μπορουμε να εννοησουμε καποιον αλλο.

Τιτος Πατρικιος

???

2010-03-14T23:50:00.000+02:00

Γαμηθηκε το μυαλο μου παλι αποψε. Συνθηματα και προσωπα ανακατεμενα. Να γραψω στον τοιχο ολα οσα θελω και μαζι με τους μπατσους να τα κοιτω αγνοωντας την παρουσια τους. Κρυμμενη οπως παντα. Να με μισω που ειμαι αδυναμη. Ειμαι στον κοσμο μου ρε γαμωτο. Ολα εκει ειναι τοσο
ταιριαστα μπερδεμενα: -τι θελω να πω?-γιατι δεν με κοιτας?-τι σκεφτεσαι?-ντρεπομαι-θελω να ξερασω-πνιγομαι-ειμαι καλα?-βαρεθηκα-μια αλλαγη θελω-να βαψω τα μαλλια μου μπλε-εσενα θελω?-εσυ?-ισως αν πιω να μαθω...-θελω να φυγω-μου λειπεις ηδη-ολοι κρυβονται για να μην πληγωθουν-υποκρισια ψυχροτητα σας σιχαθηκα!
Ολα ειναι τοσο λιγα για να χορτασω γι' αυτο τα μασαω και μετα τα φτυνω. Ματωνω το στομα μου, και οχι μονο. Ασκοπα μιλαω στο μυαλο μου αφου τιποτα δεν καταφερνω να πω δυνατα. Θελω να γραφω ολα οσα σκεφτομαι -νασταλεωεστωψυθιριστα- γιατι σιχαινομαι εκεινη τη σιωπη που οι σκεψεις ουρλιαζουν αλλα εμεις τις φυλακιζουμε απο φοβο οτι δεν θα αντεξουμε μαζι μ αυτες να φυγει και ενα κομματι μας.Θελω να καψω σ' ενα βραδυ ολο μου το παρελθον και να το ξαναφτιαξω χωρις πατερα και μητερα. Αυτοι με εκαναν να με σιχαινομαι πιο πολυ. Να νιωθω οτι ανουσια γραφω, επαναλαμβανομαι και ουτοπικα ξεσπαω. Ιλιγγο παρακμης νιωθω. Να δωσω μια και να πεσω θελω. Μην με σπρωχνετε, σταματηστε να με σπρωχνετε μπορω και μονη μου! Να με διαγραψω- να ηρεμησω - να παψω να (σε) σκεφτομαι.
Αν συνεχισω ετσι θα τρελαθω. Λιγο ακομα.... λιγο... και θα πεσω.

3:05

2010-02-22T02:15:00.008+02:00

Και ανασα. Νομιζω μου τελειωνει η ανασα. Και θελω να βγω εξω. Να βρεχει. Και να ουρλιαζω μεχρι να βγαλω αιμα. Και φιλίες. Και ολο θα με βοηθησεις? Και θελω να μεινω μονη τωρα. Και γιατι ποναω ρε γαμωτο? Αυριο θελω να ξυπνησω μεσημερι. Και καθε μερα. Για να μου μενουν λιγες ωρες μεχρι τη νυχτα ξανα. Και δολοφονιες. Και τι ειναι η ζωη ρε? Και μπατσοι. Κινουμενα οπλα. Ελατε το χαραμα να με σκοτωσετε κι εμενα να λυτρωθω. Και λαθη. Αν ερθεις το πρωι εκει θα ειμαι. Και το απογευμα. Και ειδικα το βραδυ.. Παντα αυτο το εκει. Και σταθερα. Καμια αλλαγη. Και παρελθον. Και ολα εκει μεσα. Σε μια μεγαλη σακουλα κρυμμενη κατω απο το κρεβατι μου.Και με νοιαζει ρε γαμωτο που πεινας. Και με νοιαζει που κρυωνεις. Και δεν θελω μονο να σε κοιταω. Και αναρχια. Και ισοτητα. Και ισως και ουτοπια. Και τι ειναι ρε η εξουσια? Απο αυριο θα εχω κι εγω λιγη. Γιατι ετσι. Και συμβιβασμος. Και τον μισω ρε. Και με μισω κι εμενα στο τελος. Και αναγκη. Παθος. Τρελα. Θελω να βγω στο δρομο, να φοραω πολυχρωμα ρουχα, να σε φιλαω χωρις να σκεφτομαι τιποτα μονο να νιωθω, και να μην σε αφηνω να φυγεις. Αναγκη. Παθος. Τρελα. Αυτα πανε μαζι τελικα... Και θελω να βρω τι θελω. Να κοιμηθω ηρεμα. Να ξυπνησω με ενα μεγαλο χαμογελο. Και αερα. Θελω αερα. Πνιγομαι. Να μην μυριζω ομως. Τιποτα. Βρωμισα εδω περα. Θανατος. Βρωμισε θανατος εδω περα.

Snuff reality

2010-02-19T20:40:00.001+02:00

Τα πιο αχρωμα βραδια συνειδητοποιω πως η σκια μου στεκεται στο τοιχο και απο τα ακρα της σταζει μπογια.

Πως στο απεναντι διαμερισμα ολο το χρωμα το εχουν κλεισει στο συρταρι και αυτο ουρλιαζει μα κανεις δεν το ακουει,
ολοι απουσιαζουν χωμενοι σε ενα τηλεοπτικο παρον.

Πως στο παρακατω στενο βρωμικα ποδια και πεινασμενα χερια σκεπαζονται με το περιθωριο για να μην κρυωνουν κι αποψε.

Πως η αληθεια μου δεν βρισκεται στα λαμπερα ρουχα και βαψιματα (σας), γιατι μολις ξεπληρωσουν το χρεος τους ξεφτιζουν σαν να μην υπηρξαν ποτε.

Πως καποιοι καποτε-τωρα-για παντα χαιρονται να πιστευουν πως η εξουσια ντυνεται με ελευθερια, χωρις να βλεπουν πως η εξουσια την σκοτωνει.

Πως παντα θα υπαρχει εκεινο το πληθος ματιων να παρακολουθει απο την γωνια του υποδυομενο ενα χαμογελαστο κοινο.

....

2010-01-30T02:05:00.009+02:00

Καληνυχτα "σας".

Different. Dead minds

2010-01-07T03:20:00.004+02:00

Καποιος μου ειπε πως μοιαζω με φρικιο
Καποιος με εφτυσε στην πλατη
Για να δειξει στους δικους του πως εχει πολύ σαλιο για ολους εμας
Καποιος που ουτε το ονομα του δεν θυμαται και ξερει ολων των αλλων.

Κι αν τον ρωτησεις που βρισκει τοσο σαλιο
Θα σου πει
Από τις χαμενες ωρες,
Την ατελειωτη μοναξια,
Την απεραντη ύπαρξή του που μοιαζει ανυπαρξια.
Γιατι αυτος θυσιασε
Ανθρωπους,
Ζωες,
Επιλογες.
Γιατι ετσι του εμαθαν να κανει.
Γιατι δεν μπορει πλεον να κανει κι αλλιως.

Κι αν τον ρωτησεις
Που βρισκει τοσο σαλιο
Θα σου πει
Όταν κοιτας τo αλλιωτικο παντα θα εχεις λιγο
Κι αν τον ρωτησεις για το αλλιωτικο
Δεν θα εχει τι να σου πει.

untitled

2009-12-22T10:39:00.002+02:00

Αδιαζω ερωτηματικα και θλιμενα χαμογελα απο το στομαχι μου.

Σε κοιμισμένους δρομους που ο φοβος ξερει καλα να νανουριζει

εκτροχιαζομαι

ουρλιαζω συνθηματα στα ονειρα σας ευχες να γινουν εφιαλτες.

Και δεν ξερω ουτε καν ποια ειμαι για να ουρλιαξω και το ονομα μου
χαμενη μεσα σε αισθηματα
-οχι συναισθηματα γιατι κανεις δεν ενιωσε μαζι με μενα-
χαμενη...
σε κατι
ανυπαρκτα πρωινα αφου κανεις δεν ξυπνησε ακομα.

Grimy rain

2009-12-01T02:52:00.008+02:00

Καθαρση.

Να κρυωνω πανω σε βρεγμενα κρεβατια

εξω κομμενα χερια και ποδια αργοπεθαινοντας σερνονται προς την ελευθερια

ουρλιαχτα-βιασμοι-ξυλοδαρμοι-θανατοι-κυνηγιτα σε σκοτεινα σοκακια, που καθε τελος τους φτανει εξω απο την πορτα μας

και μια βροχη, που μονο να με λιωσει θελω, τρυπαει με μανια καθε μουτζουρωμενο λεπτο.

...να παμε παρακατω... να ξεβρωμισουμε....

*Καθαρο μηνα.

Ε???

2009-11-15T04:35:00.000+02:00

"Άμα δεν μπορείς να υπάρξεις μέσα σου, δεν θα υπάρξεις μέσα στους άλλους."

Και πως στο δ***** θα μαθω να υπαρχω μεσα μου....ε???

(Αρτεμις σ' ευχαριστω...)

Blackened soul (2)

2009-11-02T00:42:00.009+02:00

Καταχρησεις δευτερολεπτων να μην πεταξεις την συριγγα απο το μυαλο σου γιατι μια χαρα βολευτηκε εκει μεσα.
Κοιταζω καταματα καμια φορα ολα τα αστικα μυαλα, ολα τα λογια που λεμε με αλλη σημασια,
ολα τα θασταματησωαπλαναυπαρχω που ποτε δεν σκεφτηκαν να γινουν θαμαθωναζω, ολα τα ναι που κανουμε πραξεις και ονειρα μας ενω δεν μας ανηκουν, ολα τα οχι που ποτε δεν ειπαμε και ουτε θα πουμε,
και ξερω πως παιρνω λεξεις σε μια δικη μου επαναληψη ομως καθε φορα εχουν και αλλη σημασια, μην μενεις μπροστα στα λογια δες μεσα σ' αυτα, ο,τι (σου) γραφω ειναι ακριβως αυτο που γραφω,
ο λ α τα εννοω,
ζω μαυρα και κοκκινα -αντιθεση παρανοϊκη- κενο και οργη, πλημμυριζω αντιδρασεις και δεν βρισκω απο που να κλεισω την βρυση-να σταματησω τα λαθη (μου), χανομαι σε σκοτεινους δρομους να μην με βλεπουν οι περαστικοι και τρομαζουν, μπουκαλια ανοιγω καθε βραδυ, η κοιλια μου μαζι με μπυρα γεμιζει και με 'σενα κατι κρυα βραδια που ακομα δεν με εχω βρει για να με ζεστανω, και το παπλωμα βαρυ και το σεντονι αδιαφορο και τα μαλλια μου κοκκινα ξεθωριασμενα οπως καθε παθος μου που σβηνει σιγα σιγα, να αναρωτιεμαι γιατι (καταληγω) να (σου) γραφω 01:50 το πρωι και δεν ειμαι καπου ψηλα να φτηνω ζωες μπας και νιωσουν οτι δεν εχουν πεθανει.

*Ζωντανο μηνα...

Blackened soul (1)

2009-10-22T16:14:00.009+03:00

Χαραγμενες αναμνησεις σε φθαρμενα παγκακια, ερωτες και περιθωρια, ιλιγγιωδεις μεθυσμενες προσπερασεις σε λεωφορους φτηνων διαδρομων, πεταμενος αναπτηρας απροσεχτου καπνιστη σε σταση λεωφοριου, οπως απροσεχτα θυμαται οτι καπνιζει και το ξεχναει με την πρωτη ρουφιξια, σκισμενα τσαλακωμενα χαρτια απο διαφημιστικα φυλλαδια σε καδους σιωπηλων απορριματων, καπου εκει πεταξα κι εμενα οταν με ρωτησαν το ονομα μου και ξεχασα να τους πω πως δεν υπαρχω, χαλασμενα φαναρια και αιματα σκοτωμενων αυθορμιτισμων, παντα θα υπαρχει ενα οχι στο μυαλο μου που μολις το φωναζω θα μεταμορφωνεται σε ναι, συμβιβασμοι περαστικων επιθυμιων, ενα παιδακι με λερωμενα ματια, οπως τοτε που ξεχασα να σκουπισω τα δακρυα, ουρλιαχτα μοναξιας σε κρυους διαδρομους περιμενωντας μια σωτηρια που ισως ποτε να μην ερθει, ατελειωτα βραδυα επισκεψεων σε ολα τα πριν που δεν αφηνω να γινουν μετα, σα να φοβαται η στιγμη να θαψει τις λεπτομερειες που πονανε πιο πολυ, να γυρισω το χρονο τοτε που δεν ηξερα ακομα να περπαταω και εφτιαχνα εικονες με ανθρωπους χωρις ποδια, τοτε που δεν με ενοιαζαν τα ουρλιαχτα γιατι δεν ηταν δικα μου, τοτε που καθε μερα ηταν ιδια με ολα τα ενηλικα αδιαφορα βλεμματα, και να μεινω στο πατωμα να σε βλεπω να λες "θα μεινω". Να μην με αφησεις.

"And i often wonder why?" stories Part 2

2009-10-12T03:14:00.004+03:00

"Τα ζωα μπορει να φωναζουνε και να μπλακωνονται στις μπουνιες.
Ποτε ομως δεν χρησιμοποιουν τη σπιουνια, τους μπατσους, ή αλλα συγγενη ζωα
για να λυσουν τις προσωπικες τους διαφορες,
πραγμα που συνηθιζεται στην κοινωνια των ανθρωπων,
που δεν ειναι δυστυχως ζωα.
Η κοινωνια των ανδρων ειναι σιχαμερη.
Η κοινωνια των γυναικων το ιδιο.
Ζητω η κοινωνια των παιδιων και των ζωων οχι ολων.
Αυτων που δεν εχουν αποχτησει ακομη ανθρωπινες συνηθειες."

Νικολας Ασιμος
"Αναζητωντας Κροκανθρωπους"
1981

2009
Δεν ξερω τί διαφορές ανακαλυπτονται καθε βραδυ στις "κακοφημες" επαναστατικες και ακρως περιθωριακες περιοχες
της καθε ανθρωποφαγωμενης πολης, ομως εχουν φωνη και ουρλιαζουν για οσους εμαθαν να ακουν.
Ο Ν.Ασιμος ακουγε την δικη του φωνη-αποτελεσμα ανθρωπινων προκατειλημμενων συν αν α στροφων- ακουγε ομως και τα ουρλιαχτα καθε βραδυ. Ειναι ιδια με αυτα...

Καληνυχτα.

Alone

2009-10-05T01:27:00.000+03:00

"Καταραμμενη συνηθεια
στοιχιωνεις μυαλο και ψυχη πρωινα και βραδια.
Ξερω πως δεν θελω να ειμαι μονη
Ξερω πως η μοναξια μου (ομως) δεν φευγει ποτε.
Ακομα κι αν ουρλιαζουμε σε υπογειες αμαρτιες
με σοκακια αδιεξοδων,
κανεις δεν θα τυχει να περασει.
Μονοι μας παντου.
Στην αρχη στο τελος
σε καθε κουρασμενο βραδυ
σε λαθος διαδρομους
σε αδεια σπιτια
σε βροχερα πρωινα
σε διαδηλωσεις χωρις πρωτοτυπο τελος
σε σταθμους τρενων
σε βρωμικα παγκακια
σε ξεχασμενα ραντεβου
στους ιδιους προορισμους
σε καθε αποφαση που δεν παιρνεις
σε ουρες αναμονης
σε μονοτονες μερες
σε αυθορμητα αντιοθαταξαναπουμε
σε μεθυσια και ερωτες....

μονοι.

να αναζηταμε
εναν αλλον εαυτο μας

που ποτε δεν θα ερθει."

Split our night-roads

2009-09-25T01:51:00.003+03:00

Δεν θα το γραψω με λεξεις απλες
δεν με νοιαζει αν κανείς δεν καταλαβει
το γραφω για μενα
για σενα
και δεν θελω ουτε κι εσυ να το καταλαβεις,
γι' αυτο.
Καμια φορα σου μιλαω και δεν ειναι που μιλαω σε 'σενα
αλλα σε καθε ξεχασμενο θελω που εκανα πιο δικο μου απο ποτε.
Δεν ειναι που εγω τραβαω με πεινασμενα χερια με λυσσασμενη σαρκα
κομματια για να ενωσω το παζλ μου,
ειναι που κι εσυ τραβας ασπρες γραμμες
ηρωινη απομακρυνσης
να την ποθω επειδη ποτε δεν θα την εχω.
Ανοιγεις συραγγες αυτοχειρος εκτελεσης
να ανατιναζεις στα κρυφα καθε συναισθημα που τυχον γεννιεται
να βλεπω καπνους οταν χαραζει,
προειδοποιηση οτι πριν βγει ο ηλιος
πρεπει να ντυθω
να μαζεψω τα τελευταια σκουπιδια μου
-κομματια εαυτου τα λεω τετοιες ωρες-
και να παω παρακατω.
Να χτυπησω αποθηκες που ποτε δεν θα ανοιξουν
και τελος
να μαθω
πως
πρεπει να κλεισω
ε-γ-ω
την δικια μου.
Αρκετο κρυο μου εδωσα.
Θα με ζεστανω με την δικη μου φωτια..
χωρις καπνους
χωρις υπογειες ανατιναξεις...
μονο με ενα σπιρτο
αποτελεσμα ξεχωριστης πορειας υπαρξεων.

*Αυτο που καμια φορα πληγωνει ειναι πως
το μονοπατι σου, στο διαλεξαν αλλοι
για να μην περπατας στο δικο τους

Φωτο:http://nerdynotdirty.deviantart.com/art/there-are-roads-in-our-shoes-94047459

(My) Paranoia

2009-09-22T02:44:00.000+03:00

Αποπειρες σφαγης
να ξεσκισουμε με καθε αιχμηρο ψεμα
μια ζωη γεματη ταινιες πραγματικοτητας
Κυριακη μεσανυχτα στο repeat
μηπως και δεν ξημερωσει Δευτερα αυριο.
Κατεστραμμενα θολα τζαμια
να μην βλεπουμε μπροστα
να σπαμε πανω τους
να ποναμε
να νιωθουμε ξυπνιοι
για λιγα δευτερολεπτα..
οσα χρειαζονται για να σκουπισουμε τα αιματα
να μαζεψουμε τα γυαλια
και να πιουμε στο βραδυ που ποτε δεν υπηρξε.
Φτιαχνω μια ντουλαπα με αναμνησεις με βρωμικα ρουχα τρυπια απ τον καιρο
να τα φοραω και να γυριζω στους δρομους που μετα θανατον θα στοιχιωνω.
Ακομα κι αν ολα τα ονειρα μας εχουν χρωμα φοβου, εγω θα τα βαψω μπορω και τοτε θα ξυπνησω.

Just a happy end (!)

2009-09-17T00:50:00.004+03:00

Να σπαω πανω στην αμμο
εκατομμυρια βλεμματα αχορταγης ηδονης
πετσετες και ιδρωτες να σκεπαζουν βρωμικα κορμια
κι ενα μεγαλο επαναλαμβανομενο σημερα
να στεκεται ομπρελα σε καθε καμμενο χερι και ποδι και μυαλο.

Ανοιγω τα χερια να σας πνιξω
μα εχετε τεραστια κεφαλια
αποθεματα ανυπαρκτης σκεψης,
τροφη για καθε διεστραμμενο συμφερον....

*φωτο: acollagebehindmyeyes.blogspot.com

Missed some fairies out-there

2009-09-07T01:44:00.000+03:00

"Ειμαστε εν τελει μοναχικες σκιες
επανω σε διαφανο καμβα,
πιτσιλιες διαγαλαξιακες,
διεστραμμενου ζωγραφου,
κρατωντας με το κουλο του χερι,
πανακριβο, μυριοβουτιγμενο Ρεμπραντ,
παιζει.
Αερικα και νεραϊδων ευχες ειμαστε
και ενος θεου Αλχημιστη,
καλπικο δημιουργημα,
μα καταντησαμε μοναχοι μας, αναξιοι, φθαρτοι.
Τρυπαμε τις φλεβες μας με τα ιδια μας
τα χερια κι ανοιγουμε λοβοτομες-
κακωσεις κρανιοεγκεφαλικες-μηπως
και ζησουμε εικονικα στα ονειρα μας.
Μη με ρωτας γιατι στερευουν τα ποταμια,
ρωτα τις πετρες σα φανουν στον ουρανο,
μη με φωναξεις να σου γιατρευω τις πληγες,
σαν φανουν τα μαυρα κορακια, καταμαυρα,
να κατασπαραξουν οτι σαθρο
ονειρευτηκες."

Πητερ Παν.

Ατιτλο. Τιποτα πιο Αληθινο.

2009-08-31T01:39:00.005+03:00

Καθε φορα το ιδιο
ενα καναλι που γυρνα ξανα και ξανα
για να το βλεπω καθε που νομιζω πως τα καταφερα
και δεν ειναι ολα το ιδιο πια.

Και δεν ειναι ρε γαμωτο που θελω να ειμαι δυνατη,
ειναι που θελω να μην ποναω αλλο.

Μονο θρηνους και πληγες
ουτοπιες και ψεματα,
να με παταω κατω να με σερνω να με γδυνω,
-μπροστα σας-
οπως εμαθα καποτε και δεν ειχα καταλαβει ποσο θα μετανιωνω τωρα.
Να καταστρεφομαι
να μοιραζομαι
να χανομαι στη ζωη
να ξεσκιζω αναμνησεις ορια ποτα νυχτες τελη κοσμους πραγματικοτητες
να με διαλυω -και να με ξαναφτιαχνεις-
να ουρλιαζω να ξεφτελιζομαι να κομματιαζομαι
να φτυνω αιμα αδιακοπα-αμετακλητα-διψασμενα.

Γιατι καθε βραδυ που μεθαω
ξερω πως ολες μου οι ζωες θα ειναι ιδιες.
Και δεν με νοιαζει να πινω μεχρι να ξεχασω...
να πινω μεχρι να γινω ενα με μενα.
Αληθινη.
Αιωνια.
Ζωντανη.

**Η Εικονα απο ποιημα της Κ.Γ.

Always that Fucking end

2009-08-29T01:37:00.005+03:00

Ειναι ολοι οσοι εχουν χερια
για να αναβουν τον θανατο
και να σβηνουν ζωες.

Να τα καψουμε ολα.
Να εχουμε ασπρο και μαυρο να βλεπουμε
γιατι και τα πολλα χρωματα κουραζουν.
Να μας νοιαζει το τωρα και το ψευτικο μετα.
Να λεμε αληθειες
οτι καθε πρωι χαμογελαμε βλεποντας αθωα προσωπα στον καθρεφτη
οτι αγαπαμε θαλασσες και βουνα γιατι μας προσδιδουν αλλη μια αθωοτητα αυτα τα λογια
οτι θα διναμε ακομα και τα λεφτα μας σε οσους μας χρειαζονται
οτι ποναμε που αυριο θα ξυπνησουμε και δεν θα εχουμε να δωσουμε αερα στα παιδια μας να αναπνεουν.

Και ψεματα.
Μοναχα ψεματα.
Να λεμε πως καθε πραξη μας κρυβει κοινο συμφερον
πως ποτε δεν ζηταμε ανταλλαγματα για ο,τι κανουμε
πως μια μερα θα ανοιξουμε την πορτα και θα ζησουμε λιτα
πως δεν εχουν χρωμα υπουλο τα βραδια μας
και πως ποτε δεν θα πατησουμε ανασες για να επεκτεινουμε τον χωρο μας.

Εχω κι αλλα να πω
μα καθετι βουλιαζει οταν το γραφω.

Ματαιοτητα.

Καθε πρωι που θα κοιταμε απο το παραθυρο
το πρασινο θα φευγει,
το μπλε θα σαπιζει ,
και καθε ανασα μας θα βρωμαει καμενη ζωη.

Καθε φορα που θα ζηταμε αερα
το οξυγονο θα γινεται δηλητηριο.

Και καθε λεπτο που θα ουρλιαζω ΣΤΑΜΑΤΗΣΤΕ
θα ξερω πως μετα απο μια παυση παντα υπαρχει η συνεχεια...

Ολοι εδω λοιπον,
σε ενα τελος που μοιαζει μαυρη αρχη
να πεταμε σκουπιδια σε ενα επαναλαμβανομενο αυριο
και καθε φορα που καποιος μας πληγωνει
να περιμενουμε ποτε θα το ξανακανει.....

"And i often wonder why?" stories: Part 1 (η συνεχεια..)

2009-08-21T01:31:00.004+03:00

Να ανοιγω τα ματια να τα τριβω να τα κραταω με τα δαχτυλα
για να δω
να πω οτι ειδα
να πω οτι βλεπω.
Καθε χρωματιστο ψεμα ή αληθεια,
καθε δικο μου και δικο σου σημερα και αυριο,
ετσι οπως ονομαζουμε ολα τα επαναλαμβανομενα "επειδη"
για καθε προσωπικη δικαιολογια προσωπικης υπερασπισης.
Και ειμαι αραγε σχιζοφρενης που ειστε απλα χαρτινοι και ψευτικοι?

Ενα μεγαλο κενο να σας χωραει ολους
με σπασμενα γυαλια οι ενοχες σας απο το παραθυρο που προσπαθειτε να ξεφυγετε.

Σχιζοφρενεια.

Ειναι το κενο σας
ή μηπως
εγω μεσα σ αυτο?
Κι αν ειναι το κενο τοτε ειμαι κι εγω σχιζοφρενης που ειμαι μεσα του.
Κι αν δεν ειμαι μεσα του
τοτε παλι ειμαι για σας, ακριβως επειδη ξεφυγα?

Το να μην πιστευω πλεον σε καθετι που ακουω με κανει παραλογη
"να περπαταω παραλογη σε αντεστραμμενη λογικη"**
μπορεις να με πεις σχιζοφρενη, ναι.
Παιρνω χαρτι και σας φτιαχνω οπως εγω θελω

να απεχετε απο μενα

να μην βρωμαω τσιγαρα αμφιβολιες ψεματα ουτοπιες μονοχρωμες εικονες λεφτα και μονοτονες ταχυπαλμιες.
Να λεω πως δεν εχετε ματια χερια ποδια μυαλα
αλλα ουρες και αφθονους χωρους αποθηκευσης ολων αυτων που σας γεμιζουν πληρωμενη ζωη.

Να μαθαινεις νεα,
ειδησεις τα λενε,
νεα για ποιον? καποιος εκανε κατι? κατι νεο?καινουργιο?διαφορετικο?
και πως το ξερεις στα αληθεια?
και τι ειναι αληθεια?
και γιατι να το πιστεψεις? και τι σε νοιαζει εσενα να το πιστεψεις?
και ποιος θα οφεληθει απο αυτο το νεο?το καινουργιο το διαφορετικο?
και ποσο "κοστισε" για να το μαθεις εσυ? ωχ συγγνωμη για να γινει ηθελα να πω..
κι αν μαθεις μονο ενα κομματι απο αυτο, γιατι ποτε δεν το εμαθες ολοκληρο?
και αν σε ρωτησουν την γνωμη σου τι θα απαντησεις?
και που θα την βασισεις? στην μιση αληθεια που θα ξερεις ή σ αυτη που δεν θα μαθεις ποτε?
και μπλα μπλα μπλα παραλογες ερωτησεις.
Αν δεν ησουν εκει να το δεις τι να πιστεψεις...?
αλλα ακομα κι αν ησουν μπορεις να πιστεψεις αυτον που το εκανε? γιατι το εκανε...?
ο,τι κι αν εκανε...

Και ειναι ο καταραμενος αυτος κυκλος που σε κυνηγαει
να εισαι πανω του μεσα του
να ξεφευγεις και να σε δειχνουν με το δαχτυλο
με ενα βρωμικο σαπισμενο δαχτυλο
γεματο παγωμενες ισιες γραμμες για να μην κανουν στροφες και ζαλιστουν.

**Λογια της Κ.Γωγου

"And i often wonder why?" stories: Part 1

2009-07-26T17:48:00.004+03:00

Ο ΚΟΕΜΤΖΗΣ ΣΤΟΝ Γ.ΛΙΑΝΗ* ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΦΥΛΑΚΗ:

«Αγαπούσα τους ανθρώπους
κάποτε μου έγινε αφάνταστα δύσκολο να τους αγαπώ... από τότες που χτύπαγαν τον πατέρα μου, από μικρό παιδί, απόχτησα ένα μίσος κατά της αστυνομίας.

Την αστυνομία την εννοούσα σαν κράτος της Δεξιάς και την μισούσα. Την μισούσα και την σιχαινόμουνα όσο τίποτα στον κόσμο. Δεν έκλεψα ή δεν αδίκησα ποτέ μου έναν φτωχό ή έναν ιδεολόγο ή έναν ρέστο. Είχα αδυναμία στους αστυνομικούς! Όταν σε προδίδουν οι άνθρωποι αγαπάς αόριστα τον κόσμο. Είναι λιγότερο βασανιστικό αυτό».

Το Τραγουδι: «Μακρύ ζεϊμπέκικο του Νίκου» απο Δ. Σαββοπουλο
Η Ταινια: "παραγγελιά" του Νίκου Τάσσιου
Η ζωη του γινεται τραγουδι και υστερα ταινια. Ο Θανατος απο χερι ανθρωπου δεν μπορει ποτε να ειναι ενα "σωστο" τελος. Ακομα κι αν δεν εχει ερθει η ωρα να πουμε τι ειναι το σωστο και τι το λαθος, κι αμφιβαλλω αν θα μπορεσουμε ποτε. Περα απο εξουσιες και δυναμεις ολοι εχουμε την καταρα να μας στοιχειωνει, την ιδια ακριβως τυχη και ατυχια μαζι, να θελουμε να λεγομαστε ανθρωποι. Να εχουμε μυαλο και ψυχη που αλλωτε το πρωτο οδηγει το δευτερο αλλα και αντιστροφα. Κι ας φτανω τωρα να δικαιολογω εναν δολο-φονο, το κανω γιατι περα απο την λογικη ερχεται ο πονος, η ψυχικη ασθενεια, οι αναμνησεις, το ανεξελεγκτο μισος και εκεινη η λεπτη-λεπτη σχεδον αορατη γραμμουλα, που καμια φορα την ξεπερναμε με ενα αλλο μας κομματι εαυτου, για να φτασουμε να αναρωτιομαστε για την υπολοιπη ζωη μας: γιατι..?

Η συνεχεια θα μπει απο πανω, οταν την γραψω...

*Προς απλη πληροφορηση: βουλευτης του Πασοκ

Tik tak

2009-07-14T01:30:00.011+03:00

Τρέλα.
Ματωμενα συρταρια.
Να σταζουν απο χθεσινο αιμα καταλαθως σκοτωμενων ολων αυτων που προσπαθεις να κρυψεις και παλευουν να ξετρυπωνουν σε καθε λαθος στιγμη.
Ουρανοι χωρις χρωμα γιατι αποψε εχεις κλειστα τα ματια.
Βραδινα γευματα σε δηθεν χαρουμενα εστιατορια απο υλικο μισθωμενης ευγενειας.
Βροχερες νυχτες με λασπες και ενοχες κολλημενες στα παπουτσια μας να τις μεταφερουμε σε καθε γωνια της ζωης μας.
Ανεξιτηλα "τι κανεις?καλα ευχαριστω" ατακα συνηθειας και ανυπαρκτης φωνης στα βλεματα που αναγκαστικα συναντιουνται για να παμε παρακατω και σημερα.
Το ποτηρι το απλυτο πιατο τα κλειδια τα τσιγαρα ολα εκει ακριβως που τα αφησες χθες και αυριο και σημερα.
Να κοιταω το ρολοι
τι σημασια εχει? κι αυριο εκει θα ειναι.
Σαπισμενες μολυνσεις οι εφιαλτες που εγιναν πραγματικοτητα, παντα να ξυπνας ιδρωμενος λιγο πριν το τελος...και παντα να το μαντευεις.
Ουρλιαχτα και τηλεφωνα και δακρυα και λογια μαχαιρια και αναμενομενα τελη που παντα πιστευεις οτι δεν θα ερθουν αλλα παντα ερχονται..
Να ανοιξεις την πορτα να στριψεις δεξια για να αποφυγεις την πορεια στο κεντρο που θα σε καθυστερησει στο ιδιο ολοιδιο παντα επαναλαμβανομενο σου σημερα.
Να μην κοιταξεις μπροστα ουτε ψηλα μονο κατω για να μην δεις αλλα και ουτε να σε δουν.
Μονο ετσι θα αποφυγεις το βρωμισμενο ποδι του ζητιανου για να μην κλεψει ουτε μια στιγμη απο την "καθαρη" ζωη σου.
Να καταληξεις εδω κι εκει κι ακομα παραπερα σε καθε προχειρα χρωματιστη στιγμη χωρις ηχο.
Γιατι και η φασαρια ξυπνα καθυστερησεις
κι εσυ πρεπει να φυγεις
να πας παρακατω σημερα.
ΚΑΙ σημερα.

*photo: acollagebehindmyeyes.blogspot.com

For what we are praying for...?

2009-07-09T00:50:00.001+03:00

"Μονο αν με κατανοησεις θα με αγαπησεις."

Κι αν και δεν βρισκω αυτη την κατανοηση σε κανεναν απο αυτους τους ανθρωπους προτιμω να μην φτιαχνω κανεναν θεο που δηθεν μπορει να μου το προσφερει. Και το θ με μικρο γιατι μια λεξη ειναι κι αυτη οπως τοσες αλλες. Και χωρις να θελω να εισβαλω με τροπο αυστηρο και επιδεικτικο στις ζωες ολων αυτων που τη γραφουν με κεφαλαιο και να τους τις ανατρεψω με τις οποιες αντιληψεις μου, τα γραφω αυτα. Ευγενικα και διακριτικα για οσους διαφωνουν και εντονα και παθιασμενα για οσους με αντιλαμβανονται.
Ακομα και εδω η κατανοηση θα ειναι ελαχιστη, εως και μηδενικη.
Δυσκολα μπαινει κανεις στο κεφαλι του αλλου και παταει στην ιδια μ' αυτον γραμμη.
Ομως οταν το κανει εχουν γινει σχεδον ενα.
Για μια τετοια εισβολη ζω κι εγω και ας μην ερθει ποτε στον πραγματικο κοσμο. Θα φτιαχνω αλεξισφαιρους κοσμους για να την προφυλασσω απο το πραγματικο, που καθε μερα μας σερβιρεται ζεστο, δελεαστικο και αναλατο.

Quiet mind(s)

2009-07-08T02:27:00.005+03:00

"Δεν θα ημασταν ολοι σε καλυτερη θεση
αν προσπαθουσαμε να καταλαβουμε και να αποδεχτουμε το γεγονος
οτι καμια ανθρωπινη υπαρξη δεν θα κατανοησει ποτε καποια αλλη,
κανενας αντρας την γυναικα του,
εραστης την ερωμενη του,
γονιος το παιδι του.
Ισως γι αυτο οι ανθρωποι εχουν εφευρει τον Θεο,
ενα ον που δειχνει κατανοηση."

"Ο Ησυχος Αμερικανος"
Graham Greene

Wasted

2009-06-29T23:39:00.010+03:00

Πεταμενοι δρομοι σε τασακια

που δεν θελεις να αφηνεις άδεια

για να κρυβουν την απουσια στο δωματιο.

Never-ending nightmare(s)

2009-06-20T01:29:00.002+03:00

"Οι εφιαλτες μου κανουν καλο. Με ξυπνουν..."

*Τα λογια απο την ταινια Cheap smokes

*photo: acollagebehindmyeyes.blogspot.com

I just can't stop "talk" about her

2009-06-17T02:03:00.001+03:00

Ευτυχια

-Πες μου μια κουτη ερωτηση να σου κανω.
-Η πιο κουτη ερωτηση που μπορεις να μου κανεις ειναι "πες μου εισαι ευτυχισμενη;"
-Πες μου, εισαι ευτυχισμενη;
-Υποπτευομαι βαθυτατα οσους διαφημιζουν την ευτυχια τους, ακομα κι εμενα-οποτε το εχω κανει. Η απαντηση μου ειναι "Ειμαι σχετικα καλα κι ευγνωμων"...

*Αποσπασμα απο συνεντευξη της Μαλβινας Καραλη

7/06/2002

2009-06-14T03:10:00.002+03:00

"Εγώ γλίτωσα και δεν είμαι πλέον σαν κι εσάς.
Και χόρτασα. Και λεφτά. Και οικογένεια κι αγάπη.
Κυρίως αγάπη.
Στο μέτωπο αγγίγματα-φιλιά. Και πλάι στα χείλη.
Εγώ, που μέχρι πέρυσι, αν με άγγιζες ακόμα και εξ αποστάσεως,
ούρλιαζα “πίσω μου σ έχω σατανά”.
Εγώ χόρτασα.
Ενα χειμώνα αγάπη.
Μια άνοιξη ελπίδα.
Κι ένα καλοκαίρι προοπτική. Ολόκληρο προοπτικές.
Εγώ, η ξεγραμμένη.
Χρειάστηκε να ξεγραφτώ για να μπορέσω και να συμμορφωθώ και να αγαπήσω και να αγγίξω και να ανταποδώσω και τα πάντα.
Εγώ.
Όχι πια ορφανή.
Γεμάτη.
Επαρκής.
Μισοσίγουρη.
Και “ωραία”, όπως με ήθελα.
Με μακριά μαλλιά.
Να ερεθίζουν ώμους και πλάτη."

*Αποσπασμα απο τα τελευταια κειμενα της Μαλβινας Καραλη

(Sad) Paranoia.....

2009-06-13T04:56:00.000+03:00

Ενα πρωι θα ξυπνησω και θα με βρω κρεμασμενη στην κουρτινα μου να περιμενω να νυχτωσει για να ξανακατεβω.
Δεν θα εχω ποδια μονο χερια για να γραφω και θα ζωγραφιζω μια ουρα να κολυμπαω στα σαλια του μυαλου μου, μα οταν μουσκεψω για τα καλα θα την σβηνω με την γομα για να την ξαναφτιαχνω οποτε νομιζω πως την χρειαζομαι.

Θα σηκωθω απο το κρεβατι για να συρθω στον καναπε και ξανα παλι πισω.

Δεν ειμαι ανθρωπος ουτε ψαρι.
Ερπετο ειμαι αποψε με περιεργους ηχους με μια συνεχεια που δεν θυμιζει τιποτα απο την ζωη μου.

Θα εχω ενα μεγαλο κουτι πανω απο το λαιμο μου και καθε δευτερολεπτο θα το γεμιζω με ανοητες εικονες μιας ουτοπικης παρανοιας.

Μονο στιγμες συλλεγω γιατι κατι παραπανω δεν φτιαχτηκε για 'μενα.

Στιγμες μικρες που καμια φορα ξεχαστηκαν και μεγαλωσαν γι αυτο γερασαν γρηγορα.

Δεν ειμαι εγω για πολλες ιστοριες με μακρυ τελος... Μια τελεια ξερω να βαζω γιατι τα κομματα τρομαζουν οταν με βλεπουν...

Ετσι λοιπον, βαραινω απο τα οχι σας και χτιζω γκρεμους για να νιωθω πιο ανετα πεφτοντας.

Παραμιλητα, νυχια βαμενα λογια, τραγουδια αθορυβα, σκεψεις χωρις χρωμα και αγγιγμα με απορια ειναι γεματη η κουρτινα μου.
Να κρυβει εμενα απ ολα αυτα.

Νυχτωνει....
Ωρα να κατεβω...

Where is that F****** me??

2009-05-29T00:25:00.007+03:00

Ωρα 3.
Ωρα ξαφνικης κρισης.
Ωρα ολοκληρωσης σεξουαλικης πραξης ντυμενη με τη λεξη ερωτας για να μην φευγει ο ρομαντισμος τετοια βραδυα.
Ωρα που κοιταω διπλα μου, χαμογελαω και γυρναω πλευρο να κοιμηθω.
Ωρα εμφανισης εφιαλτη με πρωταγωνιστη ενα πρωινο ξυπνημα γεματο μοναξια και κομπαρσο ενα κενο που μοιαζει με το εγω μου.
Ωρα να πεθανω.
Σηκωνομαι αργα και παω στην κουζινα.
Ειναι στα απλυτα το μαχαιρι.
Αλλαγη σχεδιου.

Ωρα 3 και 5.
Ξαπλωνω να βλεπω το ταβανι.

Ωρα 3 και 10.
Με σκοτωσα με την σιωπη μου και με εθαψα στον κηπο να μην με βρεις το πρωι και να νομιζεις οτι εφυγα και θα ξαναγυρισω.
Με εσυρα προσεχτικα μην σε ξυπνησω...μην σε κανω να με δεις εκεινη την ωρα...
Στο δρομο ξεχασα ενα χερι διπλα στο τραπεζι, το αριστερο να μην μαρτυρησει τι γραφω...
...και ενα κομματι απο την φουστα μου να σε παραπλανει για την δηθεν ομορφια μου.

Ωρα μετα. Πολυ μετα.
Ξυπνας και δεν ψαχνεις να με βρεις, γιατι πολυ απλα για σενα δεν εφυγα ποτε.
Περνας απο την κουζινα και σκονταφτεις στο χερι μου.
Το μαζευεις και το βαζεις στην καρεκλα..μην κρυωσει στο πατωμα...
Πινεις νερο και ξανακοιμασαι.
Τιποτα δεν σου φαινεται διαφορετικο...

Ειμαι θαμμενη μιση σε ενα κηπο μακρυα απο μενα, και καθε μερα προσπαθω να με αναστησω.
Ομως δεν ξερω που να σκαψω για να με βρω.
Εχω ενα χερι και ενα κομματι φουστα.
Μου λειπουν ολα τα υπολοιπα.
Κι εσυ ετσι με γνωριζεις.
Μιση.
Κρυμμενη.
Θαμενη.

Πρεπει πρωτα εγω να με ξεθαψω για να με δεις κι εσυ μετα ολοκληρη.

lost in a ...... world

2009-05-04T03:04:00.000+03:00

Χαμενη στην χωρα των αισθησεων αναζητω να βρω

εκεινο το χρωμα που δεν θα τυφλωνει καθε πρωινο μου

εκεινη την γευση που θα θυμιζει παγωτο με σιροπι καλοκαιρινου απογευματος

εκεινο το αρωμα που δεν θα θυμιζει κανενα σκοτωμενο ερωτα

εκεινο το αγγιγμα που θα με κανει να ανατριχιαζω

εκεινη την μουσικη που θα λεει οσα θελω να γραψω και δεν βρισκω τις λεξεις......

Και πριν βρω το δρομο μου φτιαχνω και μια εκτη αισθηση.....

εκεινη που θα με κανει να βλεπω καθε νοστιμη μυρωδια (σου) και να χανομαι ολο και πιο βαθια στην παλαμη της μουσικης μου...

Stranger you met my life today

2009-04-26T23:55:00.007+03:00

Με εκανες να χαλασω μελανι και σημερα.

Μαυρη μπλουζα για να περναει απαρατηρητη και τζιν φουστα κοντη για να τονιζει τα νιατα που τωρα ειναι η σειρα τους.
Και καπου αναμεσα σ' αυτα μια αλυσιδα... μια ασημενια λαμπερη αλυσιδα να σχηματιζει κυκλο γυρω μου...
Ντυθηκα για 'σενα σημερα και το εμαθα μολις με ειδες.

"Αλυσιδες....
Τί εισαι?...
Δεσμοφυλακας εισαι?...
Αλυσιδες..."

Δεν φτιαχτηκα για να με πεις εσυ δεσμοφυλακα.
Δεν εχεις ομως δρομους ανοιχτους στο μυαλο σου και ολα οδηγουν σε πορτες γνωστικων αναμνησεων.
Ισως στα νιατα σου μεχρι εκει να εμαθες.
Οπως και να λες αυτο που σκεφτεσαι.
Ομως εγω σημερα σε ακουσα.
Το κακο ειναι οτι δεν με ακουσες κι εσυ.

Εχω τα ματια και το μελανι για να μιλαω, και ας γινονται εκρηξεις λεξεων στο μυαλο μου.
Δες λοιπον τι σκεφτομαι, γιατι τα αυτια σου δεν ακουν αυτα που λεω.

"Αλυσιδες...
Ναι...τις εχω πανω μου οχι για να δενω ζωες.
Εμενα εχω δεσει.Δεν το βλεπεις??
Ειναι γυρω μου....επανω μου...
...αλλα ειναι τοσο φωτεινες που και μονο που τις κοιτας σε αγγιζουν...
Και χωρις να το καταλαβεις το πετυχα.
Με προσεξες για τα δεσμα μου..
Με εχω δεσει καλα για να απεχω οσο πιο πολυ γινεται απο εσας... να βλεπετε πως δεν ανηκω μαζι σας.
Ειμαι δεμενη στον κοσμο μου και δεν ενοχλω κανεναν.
Αν θελεις ελα...
Δεσου κι εσυ..
Εγω δεν θα σε δεσω...οχι με το ζορι...
...απλα ανοιξε το μυαλο σου...
...δεν ειμαι δεσμοφυλακας εγω......"

Hide-an-seek...............

2009-04-21T00:22:00.000+03:00

"Απλα ξεφλουδιζω εμενα.

Καπου στο βαθος θα με βρω και θα με βγαλω εξω..."

(Don't)Put a "not" before a "free"

2009-04-13T00:25:00.004+03:00

"Ελευθερια ρε.
Ξερεις τι σημαινει?
Να κοιταω οσο θελω το απειρο χωρις να μου το κρυβει κανεις.
Να ξαπλωνω ανασκελα να ονειρευομαι πως αν θελω μπορω να πεταξω μεχρι τα μυαλα σας, να τα αδεισω απο την σαπιλα της συνηθειας σας, να τα ανοιξω και να βαλω μεσα ολα τα χρωματα και τις μουσικες που συνεχως χαμηλωνετε.
Να ξεχνιεμαι με τις αναμνησεις μου και να γελαω ζωγραφιζοντας τες.
Να αδιαφορω που κρυωνω και να τρεχω γυμνη στα μερη που λετε πως ειναι απαγορευμενα.
Να βαζω στο τερμα την μουσικη μου μεχρι να βγει η ψυχη μου για να την δωσω σε οτι πεθανε και με πονεσε.
Nα κυνηγαω πρωινα που ισως ποτε να μην ερθουν...
Να γελαω που δεν μπορω να κλαψω και να κλαιω που δεν εμαθα να γελω.
Να βαζω το κοκκινο πανω στο μαυρο και να το ονομαζω τροπο ζωης.
Κι αλλα πολλα ειναι η ελευθερια ρε.
Αλλα εσενα ποιος στην εμαθε?
Για να την ζησεις πρεπει να ανοιξεις τα ματια και να την δεις.
Συνηθως στεκεται μπροστα σου...ομως την ντυνεις αορατη γιατι φοβασαι μηπως σε τυφλωσει........
Δεν τυφλωνει η ελευθερια ρε.
Μονος σου τυφλωνεσαι οταν την απαρνιεσαι........"

They don't knock on brain's door...

2009-03-20T20:43:00.006+02:00

"Ξέρω πως ποτέ δε σημαδεύουνε στα πόδια,
στο μυαλό είναι ο στόχος.
Το νου σου ε; "

Κατερίνα Γώγου

Smoke this dream and leave

2009-03-05T23:21:00.005+02:00

Γαρνιρισμενες απολαυσεις με καθε ειδους ταραχη..

Oχι γιατι οσα θελησαμε εγιναν πραγματικοτητα...
....αλλα γιατι τα θελησαμε μονο στην φαντασια μας....

Let's mark ourselves tonight....

2009-02-09T00:11:00.012+02:00

Αιωνια χαραγμενες αποκαλυψεις σε σωματα που θελουν να ονομαζονται ελευθερα.
Μην κοιταζεις πανω τους αλλα μεσα τους...αν και αυτο που δειχνουν ισως τους προδιδει...
Πολυχρωμα ασπρομαυρα μελανια, σχεδια που δινουν τροφη μονο στο ματι...τα γδερνω!
Δεν ειναι για να παιζεις με την αιωνιοτητα.
Οσοι το κανετε στο τελος θα χασετε...

Ενας πονος....καυτερο ξεσκισμα ενος αθωου δερματος...
Και τελος
το σημαδι απ' ολα οσα λαχταρας να μην ξεχασεις.....
.....να μην μεινουν στο πισω μερος ενος μυαλου που θα γεμισει με ασημαντα απαιτητικα σκουπιδια....αυτα που θελουν να παιρνουν τη θεση σε οσα ονομαζεις ονειρα...τα ντυνεις με εφηβικα χρωματα και περιμενεις να μεγαλωσουν για να τα βγαλεις απο την φαντασια σου και να τα κανεις πραγματικοτητα....

"Θα γραφω συνεχεια πανω μου....
να το βλεπω...
να μην ξεχναω να ζω...
να το βλεπετε...
να ξερετε πώς ζω...."

Crazy night smells like me

2009-01-18T01:37:00.000+02:00

Πατημενο το γκαζι για να ζωντανευει η ελευθερια,
ασπρες κορδελες με πουα βουλες αιματος ξεχασμενες σε καποιο παιδικο ονειρο,
ασκοπες βολτες σε ενα κενο που οδηγει μεσα μας,
ξενυχτι με μωβ ξεμερωμα,
βουτια σε ο,τι βαφτιζεται γρηγορο απο την μοιρα σου,
μια υποψια φλογας στο δαχτυλο και βαριες βλεφαριδες απο το μαυρο τους χρωμα,
χείλια γεματα αναμνησεις για να ματωνουν τα ματια σας οταν με βλεπουν και αρωμα τελους πισω απο την πορτα μου.....

502 klm far away..............

2009-01-10T03:54:00.002+02:00

Μια λεξη μου θα ζωγραφισω με το σαλιο μου.
Θα την βαλω στο στομα σου και θα περιμενω να ξημερωσει για να την φτυσεις ή να την καταπιεις.

Καλημερα απο τον πλανητη μου που χαθηκε ενα πρωι που εφυγες.
Θα σκεφτομαι ποσο μακρια υπαρχεις και θα με ενοχλει αυτο το υπεροχο τελος μας.

"Καλη χρονια εκει που πας....
.....και να προσεχεις...."

#Train Station 2009#

2009-01-09T03:47:00.006+02:00

"Στάση 2009."

"Βαγονι Νo Καινούργια αρχη."

"Please mind the gap...."

"Τις αποσκευες στο ραφακι των αναμνησεων διπλα στο παραθυρο"

"Τιμη εισιτηρίου ατελειωτες ελπιδες με σκιες δακρυων"

"΅Welcome you all........"

Ssssilence tonight.......

2008-12-10T01:57:00.008+02:00

Λιγη ησυχια αποψε....
....μην σας ακουσει η ενοχη και μπει μεσα σας......(!)

Να κρυωσετε αποψε.
Μηπως και λιγο νιωσετε.

Τελος.
Δεν γραφω αλλες λεξεις για σας.

They stole your night....

2008-12-10T01:46:00.009+02:00

Μια ηρεμια ανυπαρκτη μεσα σε ολα τα γιατι?? που θες να φωναξεις και σε δολοφονουν...
Να πρεπει να ρωτησεις αν μπορεις να ζησεις και η απαντηση να ειναι οχι....

Μια μαυρη καληνυχτα αποψε με ολα τα ασπρα πρωινα να την περιμενουν...

Με την ελπιδα ντυμενη στα καλα της να σε περιμενει στην επομενη γωνια που θα φωναζεις για την αδικια και την ασχημια των πραξεων τους..

Αγωνας για οσα θελουμε να ζουμε....και ορια για να τα ζουμε σωστα....

...."η ελευθερια του αλλου αρχιζει εκει που τελειωνει η δικη μου"........

Cheers..........!

2008-12-03T03:51:00.002+02:00

Και ισως να πινεις αποψε στην υγεια ολων των ανεκπλήρωτων υποσχεσεων που καποτε εβαψες με ολες τις λεξεις που σου ειπαν...
Στις πιο ασπρομαυρες νυχτες που ντυνεσαι μαυρος ουρανος για να τρομαζουν τα ονειρα και να ερχονται οι εφιαλτες.

Εγω ειμαι που γραφω για ανθρωπους λερωμενους απο το αιμα των ατελειωτων ελπιδων που σου σκοτωσαν, για οσα ηθελες να πιστευεις οτι υπαρχουν και εφτιαχνες με λιγο απο τον εαυτο σου, για ολα τα ναι που ηθελες να ακους και κρυβονταν πισω απο ανεξίτηλα τελη.
Και δεν φευγω απο το συννεφο που καλυπτει το καθε περιμενω που λεω για να μην παω παρακατω.
Δεν φευγω απο τα ζωγραφισμενα προσωπα σας, που κρυβουν αληθειες γραμμενες σε χαρτια πεταμενα στα σκουπιδια της ψευτικης υπαρξης σας.
Δεν ξερω πως ειναι να κοιτας ενα τελος που ποτε δεν θα ερθει.
Μονο μια αρχη χωρις συνεχεια...
Και κανεις δεν με σκεπασε οταν την ειδα...εμεινα να κρυωνω στη μεση του μυαλου σας θαμμενη κατω απο το χιονι της περιφρονησης που αντιπροσωπευει καθε πληγωμενο φτερο που στοχευετε...

Και ειναι οι ανθρωποι ενα "μπορει" βουτηγμενοι, που πρεπει να ρισκαρεις για να δεις αν αξιζει να τους εχεις διπλα σου το χειμωνα, να σε ζεσταινουν με τα ναι τους...

Και παντα προβαλλει εκεινο το αδειο δωματιο να σε φυλακισει που διαλεξες να ρισκαρεις και εμεινες τωρα να κοιτας θωλη και παγωμενη το διαφανο μπαουλο με ολες τις ξεχασμενες αληθειες που δεν ακουσες ποτε..............
..........να πινεις ο,τι πιο ζεστο υπαρχει να σε ζαλισει, να σε ζεστανει, για να δεις την συνεχεια στην πιο αληθινη αρχη σου......

Στην υγεια σας.....

..............It feels like yesterday........

2008-11-22T14:45:00.009+02:00

Μυρισε παρελθον αποψε το δωματιο και μονο εσενα αναπνεω.

Φωτο: oneiractive.pblogs.gr

Is this your Night...??

2008-11-18T14:16:00.010+02:00

Ατελειωτα ξενυχτια γεματα με προσποιητα χαμογελα, μονοτονες μουσικες γαρνιρισμενες με εμπορικες εναλλαγες για να τις αποκαλουν διασκεδαση, αμετρητα εξοδα σε δηθεν μαγαζια που κανεις δεν αποκαλει κεντρα εκμεταλλευσιμου ερωτα, ευκαιριες σκορπισμενες μονο της μιας βραδιας και λιγο παραπανω, ψευτικα λογια ντυμμενα με κοκκινο κραγιον και ψηλοτακουνες γοβες, μια εξαθλειωση που θελουν να ονομαζουν εμπειρια, ψυθιροι και βλεματα ερωτικης συνομιλιας για να καταληξουν σε ενα κρεβατι γεματο με μεθυσμενες ψυχες που περασαν και αφησαν μονο το αρωμα τους........

Και ολα αυτα μοιαζουν με νυχτερινα περασματα σε στεκια εξαγορασιμου ερωτα ομως αν τα ντυσεις με ηλικιες μικρες και εντονα χρωματα ειναι αυτο που καποιοι αποκαλουν ζωη στα νεανικα τους χρονια. Στυλ και προκαταληψεις που θελεις να φορας για να ανηκεις στην κατηγορια που καποιοι αλλοι εφτιαξαν για σενα. Και ειναι τοσα πολλα που μπορεις να διαλεξεις.......

Και τα βαζω ολα σε ενα κενο που το ονομαζω πραγματικοτητα.

Απομακρυνομαι απο αυτο και μισω καθετι που του μοιαζει.

Πηγαινω απεναντι ακριβως εκει που τα χρωματα ειναι λιγα και τα ξενυχτια ειναι βουτηγμενα σε μαυρα μερη με ασπρα φεγγαρια και υπογειες μουσικες που τις νιωθεις μεσα σου και οχι επανω σου.

Ξαπλωνω στο χωμα, λερωνομαι και μενω ετσι γιατι κανεις δεν θα με κοιταξει γι αυτο που θα δει αλλα γι αυτο που θα ακουσει απο 'μενα...

Ρουχα φτιαγμενα απο αυτους που θελουν να ξεχωριζουν, μαλλια μακρυα που εκφραζουν συναισθηματα και οχι ουτοπιες.

Και λογια γεματα δρομους που οδηγουν μεσα σου και σε κανουν να ανοιγεις τα ματια στην φαντασια...

Και φερνω στο κρεβατι μου ψυχες μεθυσμενες απο επιθυμια να πουν οσα δεν μπορεσαν και κατεληξαν να πινουν το ποτο της απελευθερωσης...

Κρινω και ας κριθω.

Ολοι για μια αντιρρηση ζουμε και ας μην το παραδεχομαστε...

Dreams...or...Nightmares.........?

2008-11-04T02:14:00.006+02:00

Αποψε δεν θελω να κοιμηθω.
Αισθανομαι οτι θα δω ονειρα ντυμενα εφιαλτες...
....οτι θα κλεισω τα ματια και θα φωτισουν ολα οσα εζησα και δεν θελω να θυμαμαι...ολα οσα τα ζωγραφισα λαθος......

Δεν μπορω να κρατησω τα ματια μου...πετανε και φευγουν....

Και ειναι τα ονειρα μου που ερχονται να αλλαξουν χρωμα.......να μεινουν μονα τους κι αυτα και να γεμισουν λιγη απο την γευση μου.....
Κι ειναι τα ονειρα ασπομαυρα μου ειχες πει......ειδε ποτε κανεις χρωμα σ αυτα? αληθεια δεν μπορω να θυμηθω το κοκκινο χρωμα μου....
Θα ερθουν και σημερα να με στοιχιωσουν οπως κι εσυ... και θα παρω το πινελο μου για να τα βαψω....να κανω στον υπνο μου αυτο που θελω....να δωσω χρωμα στις αναμνησεις μου...να τις αλλαξω....να βαλω δικο μου τελος και να τα γδυσω απο το ρουχο του εφιαλτη....

Ομως δεν εχω δυναμη αποψε....
Αποψε τα ονειρα το ξερω πως θα λεγονται εφιαλτες....
Θα ερθουν να με πνιξουν, να μου κρατησουν την καρδια και το μυαλο και να με γεμισουν αγκαθια απο τριανταφυλλα...
Θα ειμαι πιο κατω απο οσα μπορω να δω...θολη και αχρωμη.....θα ειναι ολα ασπρομαυρα για να μου θυμιζουν οτι καποτε υπηρξες οχι αυτο που ηθελα να εισαι....
Και θα τρεχω μεσα σε διαδρομους χωρις τελος...μεσα σε πορτες που πισω τους θα κρυβουν και ενα φοβο μου....
Και θα ξυπνησω γεματη απο το νερο που μου εδωσες να πιω....θα σταζω τον φοβο μου και η καρδια μου θα κανει θορυβο....

Αποψε δεν θελω να κοιμηθω.....
Μακρυα απο τους εφιαλτες μου.....μακρυα απο την πραγματικοτητα.....μακρυα απο 'σενα.....

Midnight games.....

2008-10-22T03:30:00.008+03:00

Ενα απο αυτα τα βραδια μου χτυπησε την πορτα η Nevermindland....

Οι κανόνες του παιχνιδιού: Βάλε Link (σύνδεση) προς το άτομο που σε έκανε tag. Γράψε 7 αλήθειες για σένα στο blog σου, κάποιες κοινές, κάποιες περίεργες. Κάνε tag 7 άτομα στο τέλος της ανάρτησης βάζοντας τα ονόματα τους και links προς το blog τους. Ειδοποίησε τους ότι τους έχεις κάνει tag αφήνοντας σχόλιο στο blog τους. Λοιπόν:

1. Παντα ζω σε ενα δικο μου κοσμο γεματο μωβ αληθειες,βελουδινους ανθρωπους και κοκκινα φιλιά που κρυβουν πισω τους μια ανεξίτηλη θυμιση. Αν μου μιλας και δεν ακουω εκει θα ειμαι...(και πραγματικα, ειναι σα να κολλαω μερικες φορες και να μην υπαρχει τιποτα πραγματικο γυρω μου....παρανοια!)

2. Καθε φορα που ακουω το ξυπνητήρι μου νιωθω οτι με εχουν περικυκλωσει γιγαντιαια κιτρινα τερατα και μου παιρνουν την ανασα! (Απλα αφηστε με να κοιμηθω.......!)

3. Φωτογραφιζω πραγματα και ανθρωπους, ντυνω τις στιγμες αιωνιες και να μην ξεωριαζουν στην καθε μερα.(δωστε μου μια ψηφιακη και αφηστε με στο δρομο να κυνηγαω στιγμες και δευτερολεπτα...)

4. Αν μπορειτε να αποκρυπτογραφησετε αυτα που γραφω τοτε σιγουρα εχετε μπει βαθια μεσα, γιατι μονο να γραφω ξερω ( οπως μου ειχε πει κάποιος, άλλα λεω και άλλα εννοω καποιες φορες....απλα σβηστε το λεω...και βαλτε γραφω...)

5. Καθε φορα που παιζει η μουσικη μου μεθαω... Kαι θελω να μεθαω(!), γι΄ αυτο παταω το play. Η μουσικη ειναι ανασα σε εναν κοσμο χωρις απαντησεις.

6. Θελω να γυρισω καθε γωνια αυτου του κοσμου, να μπω σε ενα τρενο και να πεθανω σε μια τυχαια πολη που θα με διαλεξει. Να δω ολες τις υπαρξεις που ξερουν να ζουν διαφορετικα απο εμενα, να ζω για λιγα λεπτα στο καθε μερος και υστερα να φευγω.

7. Αυτο που φοβαμαι πιο πολυ ειναι ο χρονος. Μας πλησιαζει...ρουφα τις σκεψεις μας, μας υπνωτιζει και παντα μας αφηνει γυμνους στα πιο μαυρα σκαλοπατια της αποτελματωσης..να σκεφτομαστε οσα γευτηκαμε και δεν θα νιωσουμε ξανα...(χρονος...αναμνησεις..αυτα τα δυο πανε μαζι...απλα λυπαμαι που πολλα πραγματα τα ζω μονο μια φορα...αν και ξερω οτι ετσι αποκτουν αξια...)

Μια τελευταια αληθεια μου, η οποια θεωρησα οτι ειναι περιττο να παρει την θεση καποιας αλλης, ειναι η αδυναμια μου για τη νυχτα. Δεν ειναι ασημαντη απλα υπαρχει η μυρωδια της σε ολο αυτο το blog, ειναι η αιτια της υπαρξης του...ειναι πανω απο ολες τις αληθειες μου....ειναι η εμπνευση μου για την καθε απαντηση....

Περναω λοιπον το βραδυ απο την πορτα και αφηνω μια προσκληση με την σειρα μου σε....
Ασπρόμαυρες Αναμνήσεις
Περαστική
ΠΟΙΗΣΗ ΚΑΙ ΠΟΙΗΤΗΣ
Without Subject-Ektos 8ematos
Φιλοσοφίες? Σκέψεις?
ολα ειναι τοσο μεγαλα...η μηπως...εγω ειμαι τοσο μικρη???
Serendipity

Another smile after a kiss.......

2008-10-21T02:03:00.012+03:00

Κρυβομαι πισω απο την κοκκινη κουρτινα μου και βαζω ενα χαμογελο απ΄εξω...μια κρεμαστη ταμπελα.
Αφηνω ζωες να περνανε και κανω μια τρυπα για να τις κοιτω.
Ειναι καλα εκει πισω, κανει κρυο.
Εχω φτερα κοκκινα κι αυτα και μονο εγω τα βλεπω...

Καμια φορα ερχεστε μεσα, σαν τον ηλιο που εισβαλλει στο μυαλο μου καθε πρωι. Τοτε σας νιωθω και δεν εχω ανασα.
Μα μολις βραδιασει χανεστε και ξεφυσαω την μοναξια να ερθει να κατσει διπλα μου να μου μιλα.

Καποτε τραγουδουσα για ονειρα κι ελπιδες μα ολα αυτα ειναι σα ενα σαπιο δοντι στην καρδια μου... Τωρα θελω να ψιθυριζω για ελευθερίες και τυφλά κυνηγητά, για αναμνησεις γεματες κοκκινα δακρυα και φιλιά σαν το δικο ¨του¨ χθες...

Λεω να μεινω εκει και να χαμογελω...
Να αφηνω να ερχονται σιωπες γεματες παθος και να μου χτυπουν τα βραδια...και το πρωι να φευγουν χωρις την ψυχη μου...

¨Χαθηκες χθες μεσα στον κοσμο μου κι εγω τρομαξα κι βγηκα απο την κουρτινα μου για λιγο...
Αυριο μην με φιλησεις παλι....
Ολα τα ναι μου θα με πνιγουν και θα ειμαι νεκρη....¨

Καληνυχτα....

Is that the end........?

2008-10-08T00:59:00.010+03:00

Βαθια ανασα.
Θα τελειωσει.
Και πνιγομαι πριν καν φτασει στο τελος της.
Μου βαζεις μαυρη ζελατινα στο στομα που τσαλακωνεται απο την ανασα μου και μου οριζεις τον χρονο μου.
Ζαλιζομαι.
Βλεπω εικονες που μοιαζουν να εχουν κατι απο τις ζωες μου.Περναει σαν βιντεο και με πιανει απο την καρδια που την κανει να χτυπαει πιο γρηγορα για να προλαβω. Να προλαβω να το δω. Πριν φτασει το τελος...
Και πιανω τα ματια μου για να τα κραταω ανοιχτα ...
Βαζω φωτια στα μαλλια μου αλλα κανεις δεν την σβηνει.
Και τρεχω να σωθω με τον αερα μου, που αυτη την φορα θα με πεταξει κατω και θα πονεσω στο μυαλο για να ζησω μονο μια στιγμη.
Και νιωθω οτι τρελαινομαι που δεν μπορεις να μπεις στο δρομο μου, οπως και κανενας σας.
Πεφτω και σερνομαι και ανακατευω το χωμα με την ζωη μου, αχρωμο κι αυτο με απαισια γευση.
Και χρειαζεται να πεσω πιο χαμηλα, να χωθω στο σκοταδι μου , να καταπιω την ανυπαρξια μου για να κυλισει σε ολες μου τις φλεβες, ωστε οταν με κοψω για να δω αν υπαρχω, να μου θυμισει πως ακομα δεν τα καταφερα...
Και χρειαζεται να με θαψω, να μπερδεψω το παρελθον με το μελλον που θελω, να κλεισω το μυαλο μου απο την αληθεια, να μην βρισκω απαντηση στα γιατι μου, να μην βρισκω κανεναν ζωντανο, για να πιστεψω επιτελους οτι εχω πεθανει και να με αναστησω....

Να δω το τελος με το αιμα μου......
να το πιω......
...και να γινω αθανατη ξανα.......

Only a hug.....

2008-09-23T03:54:00.004+03:00

Αποψε κρυωνω......

Θα με παρεις αγκαλια...?

Μπορει και να μην ζεσταθω....

Ομως προσπαθησε.....

Ισως και να κρυωνω επειδη δεν με κρατας.....

Ομως ξεχασα....

Δεν υπαρχεις....

Πρεπει παλι να σε φτιαξω....

Θα βαλω λιγο και απο μενα για να μοιαζουμε πιο πολυ....

Και υστερα θα σε παρω απο το χερι και θα σου δειξω πως να με αγαπας....

It's not sunny today.....

2008-09-21T20:05:00.006+03:00

Συννεφα...
Κι ερχονται αργα και επιβλητικα... μαυρα...κι ομως τοσο αγνα
να σου προσφερουν την λυτρωση.... γιατι μαζι με αυτα θα αδειασεις κι εσυ.

Δεν ξερεις αν ειναι πρωι...μεσημερι ή απογευμα...
σου εχουν κρυψει την αληθεια για να μεινεις λιγο μονη με τον εαυτο σου...για να ζησεις για λιγο στο ψεμα σου...

Και υστερα απο τα τοσα βαρη δεν αντεξαν...και τα αφηνουν να πεσουν κατω...

Και ειναι τοτε που εσυ θα ανοιξεις την κουρτινα σου για να βλεπεις καλυτερα...σερνεις μια κουβερτα μαζι με τον εαυτο σου και καθεσαι στο πιο ζεστο σημειο που σου προσφερει την ικανοποιηση να βλεπεις τον κοσμο σου να βρεχεται...
Ανακατευεις τον καφε σου και μαζι με αυτον το παρον με το παρελθον σου...
Για πρωτη φορα εχεις κλεισει τον υπολογιστη και η μονη μουσικη που ακους ερχεται απ'εξω...

Βροχη...
Αυτη ειναι που σε κανει να σκεφτεσαι ολα αυτα που εχεις ζησει με την παρουσια της... εικονες αχρωμες..λυπητερες...εικονες με γελια...με ελευθερια..ολα αυτα μαζι...παντα μαζι...

Και ο καφες τελειωνει...

Και εσυ μενεις να κοιτας...

Και τα συννεφα αδειασαν... Δεν ειναι μαυρα πια...

Rainy dream...........

2008-09-04T22:39:00.004+03:00

Φωναζω με τα ματια,
γιατι εχει ησυχια και ο κοσμος θα με ακουσει.

Κι αν ανεβω ψηλα να σας κοιταω ολους θα σας βρεξω με το δακρυ.
Γιατι αυτη μοιαζω να ειμαι, ενα συννεφο που ολο βρεχει...
Κανεις δεν με βλεπει γιατι ολοι κοιτανε κατω, δεν τους νοιαζει εχουν ομπρελες.
Θα βγω απο μεσα μου, θα με στιψω και θα με απλωσω στα πιο αληθινα παραμυθια γιατι εκει τα ψεμματα θα ειναι αληθεια.

Κι οταν ξημερωσει θα κοιμηθω γιατι θα φοβαμαι να γυρισω πισω... θα μεινω εκει μεχρι να νυχτωσει για να ξυπνησω ζωντανη....

Bloody memories.............

2008-08-31T04:23:00.002+03:00

"Το καλο με τα παιδικα μου χρονια ειναι οτι περασαν..."

"Μου μυρισε πονος και ετρεξα πισω...
Σε ολα αυτα που μου επεβαλες χωρις να ξερω το λογο... σε ολα τα μη που σου ελεγα κι εσυ συνεχιζες...

Σβηνω το φως και νομιζω θα ξυπνησω εξω απο την πορτα σου με ενα κλαμα στο προσωπο και το σημαδι απο το δαχτυλιδι σου...
Παλι θα πειναω και θα με ταιζεις με τα χερια σου... και το φαι σου θα μου ποναει το σωμα και την καρδια...
Θα εισαι μαυρη με μεγαλα ματια και αυτια...σαν το τερας που φτιαχνουν στα πιο σκοτεινα παραμυθια...
Θα τραγουδαω και θα με σταματας γιατι δεν μπορεις να με βλεπεις ουτε για μια στιγμη ελευθερη...
Θα φωναζω βοηθεια με τα ματια μου και μια διακριτικη προσπαθεια για λυπηση θα ειναι το δακρυ μου.
Και θα καθομαι στο πατωμα περιμενοντας να ξεσπασεις... ελπιζοντας μεσα μου οτι τελευταια στιγμη θα προλαβω να πεθανω κι εσυ θα ζησεις για μια ζωη στις τυψεις...
Κι ομως συνεχιζω να κανω ο,τι μου ζητας γιατι ειμαι τοσο μικρη μπροστα σου που μπορεις ευκολα να με πατησεις... και μενω εκει...γιατι ψαχνω να βρω ενα κομματι απο την καρδια σου που να με αγαπαει...
Κι οταν με παρεις αγκαλια για λιγο θα σε πιστεψω... και τοτε θα προδωθεις και θα με πεταξεις παλι... γιατι λες οτι δεν σου εμαθαν να αγαπας...

Αναβω το φως....
Ειμαι στο τωρα και οχι στο τοτε... μακρυα σου...μακρυα απο τα χερια σου...."

Dark freedom..................

2008-08-26T03:24:00.010+03:00

Μια θλιψη μεσα στο απειρο και ενα χαμογελο στην αιωνιοτητα...
Παταω πανω στο συννεφο της κατατροφης και του ζηταω να μην με κραταει αλλο... να με αφησει στην μοναξια μου και φευγοντας να παρει μια σταγονα απο το αιμα μου...

Δυναμωνω την μουσικη της εξαρτησης στα αυτια μου
και γινομαι ναρκωμανης της απελευθερωσης,
μηπως και καταφερω να δω το ηλιοβασιλεμα τα μεσανυχτα...

Και μενω πισω... πολυ πισω...
Στο σκοτεινο δρομακι με ολους τους ερωτες να με στοιχειωνουν.

Χανομαι στην μουσικη και γινομαι φαντασμα, οπως αλλωστε μου ταιριαζει...

Αnd destination is.........?

2008-08-07T11:56:00.003+03:00

Μπαινω σ' ενα τρενο και κανω το γυρο του κοσμου.

(Μπαινω στο μυαλο σου και σου λεω να με σκεφτεις...
Μπαινω σ' ενα κουτι και σου το δινω......)

Κοιταω απο το παραθυρο και ολα πανε πισω, εκει που ανηκουν.

Κατεβαινω.

Μπαινω σ' ενα τηλεφωνικο θαλαμο αλλα δεν εχω κανεναν να παρω.Δεν θελω.
Νιωθω οτι ετσι θα συνδεσω την επιθυμια με την πραγματικοτητα.

Εχω ενα σακο στην πλατη και απλα περπαταω.
Σ' αυτη την ωρα, παντα σ' αυτη την ωρα... που μ΄αγκαλιαζει το μαυρο...και το αγκαλιαζω κι εγω.

Δεν ξερω που παω.
Ποτε δεν ξερω.

(Ισως και να ερχομαι στο μυαλο σου....
Ισως και να ψαχνω να βρω ενα κουτι......)

Φωτο:www.deviantart.com

Is that music.....?

2008-08-04T20:26:00.010+03:00

Καποια τραγουδια φτιαχτηκαν για να μην σε αφηνουν να ξεχνας.

Να σου κρατανε το μυαλο σφιχτα και να σε τραβανε πισω.

Να μπαινουν ξαφνικα μεσα σου και να ξυπνας σε μια αλλη πραγματικοτητα.

"Νομιζω εισαι διπλα μου στο τρενο και παμε εκει που θα με αφησεις...

Νομιζω εισαι απο πανω μου και με πνιγεις...

Νομιζω εισαι μεσα μου...και θελω να βγεις...."

Παταω το στοπ!

Δεν θελω να ακουω αλλο.................

"So am I (...Με αφηνεις να μπω πρωτη...και εσυ κλεινεις την πορτα πισω μου..)
Good or bad(...μου δειχνεις το μπαλκονι...εχει ζεστη αποψε..ας κατσουμε εξω...)
The way that things did turn out(...διψαω...σου ζηταω νερο...)
I did only make you sad(...πινω απο το μπουκαλι σου...)

And we cried and we cried(...με φιλας...)
On the phone (..εισαι ξενος καταβαθος..σε κοιταω και θελω να κρυφτω μεσα μου πιο πολυ..)
Oh, but in my mind (..δεν το ξερεις.. δεν στο ειπα..)
You were never that all alone (...φευγεις...θελεις να δυναμωσεις τη μουσικη... δεν μπορεις να υπαρχεις σε ενα χωρο που δεν παιζει μουσικη..ετσι ειχες πει...)
Oh, you were majesty (..και το τραγουδι παιζει...)
Your roads were heavy (...μονο ακουω...και σκεφτομαι...συνεχεια σκεφτομαι...τι κανω εγω εδω..?)
And your longing was cut from bone" (...ας ακουσω το κομματι... ωραιο φαινεται...)

Οσο ενα τραγουδι διαρκει...
Λαθη... επιθυμιες... ελπιδα...
και μετα το τελος....

ps.To αποσπασμα ειναι απο Madrugada- Majesty.... ->

Just a "walk"..........

2008-07-29T22:59:00.007+03:00

Kαποιοι ονειρευονται με τα ματια κλειστα.
Καποιοι ονειρευονται για να μην ξυπνησουν.

Εγω οταν κλεινω τα ματια φευγω.
Πεταω πανω απο το παρελθον μου... πανω απο τα λαθη και τα δακρυα.
Πεταω για να φτασω στα θελω μου, να κατσω πανω τους και να μην τα ξανακανω αναμνηση.
Πεταω γιατι φοβαμαι μηπως σκουριασουν τα φτερα μου.. μηπως νομισεις οτι ειναι αχρηστα πια και μου τα πεταξεις.
Πεταω και κρυωνω για να νιωθω ακομα οτι υπαρχω.
Απλα πεταω για να δω τι υπαρχει παρακατω... να το κανω παρον και να σε σβησω.

Αποψε φυσαει...
Κρυωνω...
Λεω να φευγω σιγα σιγα....

(Not) Today.........

2008-07-21T02:30:00.008+03:00

Οκ...
Απλα γραφω.
Θα διαγραψω ετσι το παρελθον?? οχι... θα το κανω παρον....

Δεν μπορω ομως να σταματησω... ειδικα σημερα...
Σημερα δεν υπαρχω...ειμαι πισω...
Καποια τραγουδια....
Καποιες μερες....

Πολλες φορες οι αναμνησεις ειναι σα να ξεθαυονται απο μονες τους χωρις να μου ζητησουν την αδεια...
Απλα ανασταινονται και προσπαθουν να με πνιξουν...
Και μεσα απο αυτες μπορεις να δεις το τελος μιας αρχης... που ομως παντα την επιλεγεις...
Ειναι σα να μυριζεις το λαθος κι ομως να θελεις να βαλεις απο αυτο το αρωμα...
Παντα η ελπιδα οτι αυτη την φορα δεν θα ειναι το ιδιο...

Μπορω να πιαστω απο 'σενα? Εισαι το τωρα. Το σημερα.
Νιωθω το χτες να με τραβαει προς τα κατω....πνιγομαι...!

Εισαι κι εσυ ομως απο το ιδιο αρωμα...
Βαρεθηκα να το φοραω.... κι ας μυριζει τοσο ωραια...

Regret-Anthema

As I drift away... far away from you,
I feel all alone in a crowded room,
Thinking to myself
"There's no escape from this
fear,
regret,
loneliness..."

Visions of love and hate
A collage behind my eyes
Remnants of dying laughter
Echoes of silent cries

I wish I didn't know now that
I never knew then...
Flashback
Memories punish me again
Sometimes I remember all the pain
that I have seen
Sometimes I wonder what might
have been...

Visions of love and hate
A collage behind my eyes
Remnants of dying laughter
Echoes of silent cries

And sometimes I despair
At who I've become
I have to come to terms
With what I've done

The bittersweet taste of fate
We can't outrun the past
Destined to find an answer
A strength I never lost
I know there is a way
My future is not set
For the tide has turned
But still I never learned to live
without regret.

[Lyrics & Music: D.Cavanagh]

Just jump....!

2008-07-20T02:01:00.005+03:00

Πανικος!

Καταστροφη!

Γιγαντιαίες πύρινες φράουλες με κυνηγάνε! και εχω ξεχασει και την ομπρελα μου σπιτι!

Τρεχω να κρυφτω κατω απο ενα μανιτάρι αλλα και αυτο επιχειρει να με δαγκωσει..!
Προσπαθω να του δειξω ποσο αγευστη ειμαι αλλα μου λεει οτι δεν διαθετει αυτη την αισθηση ετσι κι αλλιως......!

Βγαινω λοιπον στην πυρινη βροχη και κανω μια βουτια στο κενο χωρις ελπιδες πια....
Αν ειναι να με καψουν οι φραουλες ας το κανουν καθως θα πεφτω...........

Don't give up.............

2008-07-16T19:46:00.008+03:00

Ειμαι εδω με βλεπεις?

Εμ..δεν ξερω πως να αρχισω..
Δεν ξερω ακριβως τι θελω να πω..

Ολα ειναι γι' σενα.. για να μην σε βλεπω ετσι.

"Εγω ειμαι....Εγω...
Εγω που σου ειπα να βαλεις το μαυρο το παντελονι σημερα που θα σου πηγαινει καλυτερα.
Εγω που σε αφησα να ζαλιστεις απο το ποτο για να νιωσεις για λιγο ελευθερη.
Εγω που σου ειπα να πιστεψεις για μια στιγμη στον εαυτο σου και τοτε ολος ο κοσμος θα πιστεψει σε 'σενα.
Εγω που δεν ξερω πως αλλιως να σε πεισω να ρισκαρεις χωρις να σε νοιαζει τι θα πουν οι αλλοι... να κοιτας εσενα χωρις να σε συγκρινεις με κανεναν.
Εγω... που εγινα η αιτια να πονεσεις... που αυτα που πιστευω μπορει να μην ισχυουν ομως εγω ετσι νιωθω.

Ελα να χορεψουμε! ετσι οπως κανουμε παντα.
Ελα να γελασουμε! οπως μονο εμεις ξερουμε.
Ελα και ασε τα μαλλια σου ετσι φουντωτα..! Αφου στο εχω πει οτι σου πανε πολυ ετσι.
Ελα! Φτιαξε μου καφε και ελα να κατσουμε με τις ωρες στην βεραντα σου οπως τοτε, θυμασαι..?
Ελα! Δυναμωσε την μουσικη μας και βαλε αυτα τα all-star που τοσο σου πανε!"

Ουφ........
Ισως να μην εχω αλλα λογια... να μου τελειωσαν, σε αντιθεση με τα δακρυα σου... μην κλαις.
Λενε ολες οι επιθυμιες που δεν εγιναν πραξη εγιναν δακρυα και επεσαν στο πατωμα.
Μην της αφηνεις να πεφτουν. Το ξερω μπορει να μην θες. Να μην ηθελες να τις ριξεις... να στις ερριξαν αλλοι. Ομως παντα μας κανει καποιος να κλαιμε.

Ο,τι και να πω ειναι ματαιο.
Θα παψω λοιπον να γραφω.
Κι αν θες κλαψε.
Μπορει και να νιωσεις καλυτερα.
Οτιδηποτε για να νιωσεις καλυτερα........

Φωτο:www.deviantart.com

Wake up.......

2008-07-15T02:48:00.007+03:00

Προτασεις αταιριαστες... ασυνδετες...
Οπως η ζωη μου με την μερα... με ολα τα θελω που ακομα εμειναν μπορει...

Μελαγχολια ειναι η απαντηση..εσωτερικη.. κρυφη...

Ειμαι κλεισμενη σε ενα κενο που το γεμιζω ολο με αχρηστες επιλογες και γι αυτο ακριβως δεν λεει ποτε να γεμισει....

Φτιαξε μου τα φτερα μου και εγω δεν θα ξαναπερπατησω...
Παρε μου τα χερια και κανε μου τα λογια...μονο να (σε ) αγγιζω ξερω..
να νιωθω...
να ξεχναω οτι κανείς δεν σκεφτεται οπως εγω...
ουτε κι εσυ..
εσυ πανω απ ολα...

Πρεπει να παω λιγο πιο κει..
Εκει που υπαρχει η πραγματικοτητα...
Να σταματησω να φτιαχνω κοσμους... να σταματησω να φτιαχνω εσενα οπως θελω...

Προτασεις αταιριαστες... ασυνδετες...
Αν τις προσεξεις ομως καλα δεν ειναι...

Φωτο:www.deviantart.com

Bless you...........!

2008-07-10T04:06:00.008+03:00

¨Κανεις ερωτευμενος δεν ειναι υγιης..γιατι πολυ απλα ο ερωτας ειναι αρρωστεια...¨*

Αρχιζεις να μιλας και να μην σε ακους..
Να βλεπεις μακρυα χωρις να κρατας το μελλον.
Να γελας και να κλαις σε ενα δωματιο φτιαγμενο με τους τοιχους της ελπιδας.
Ψαχνεις να βρεις τροπους να προσπαθεις να πετυχεις το ακατορθωτο.
Ξαφνικα συνειδοτοποιεις οτι αυτο το ασπρο στρογγυλο στον ουρανο το βραδυ ειναι ενα φωτεινο δωρο που λες οτι εξυμνει τα συναισθηματα σου και οτι καποιοι δηθεν ρομαντικοι το ονομαζουν φεγγαρι...
Κατηγορεις την πραγματικοτητα που υπαρχει και αρχιζεις να νιωθεις οτι περνας στον κοσμο σου...
Συνειδητοποιεις ποσο πολυ ταιριαζει το κοκκινο στα τριανταφυλλα και ισως να αρχιζεις να μην φοβασαι το θανατο...

Ειρωνικο υφος?
Μπορει...Ολα μια ειρωνεια ειναι... μια αρρωστεια...

Αναρρωνω.. ειμαι με χαπια...
Μην με πλησιαζετε γιατι μπορει να σας κολλησω...

*Σεισαχθεια-Ευα Ομηρολη

Φωτο:http://xnoudi.blogspot.com/2007_04_01_archive.html

Don't know much.......

2008-07-10T01:18:00.011+03:00

Μπορεις να μαθεις κατι απο ΄μενα..?
Δεν ξερω...
Μονο για την ζωη μπορω να σου μιλησω...
Αν δεν ξερεις να ζεις μπορω να σε μαθω...
Μπορει να μην σ΄αρεσει απολυτα...
Τί να κανω? Αυτο εχω να δωσω.
Μπορω να σε μαθω να φτιαχνεις κοσμους και να ζεις σ΄αυτους. Να κλεινεις τα ματια, να ονειρευεσαι και να ξυπνας μονο οταν νιωθεις πονο..
Τι να κανω? Αυτο ξερω καλα.
Μπορω να σε μαθω να εμπιστευεσαι ευκολα. Να σκονταφτεις παντα στο λαθος.
Τι να κανω? Αυτο εχω μαθει.
Μπορω να σου πω τι χρωμα εχει η μοναξια...τι μουσικη η προδοσία..
Τι να κανω? Αυτο μου εδειξαν.
Μπορω και να σε κανω να με βαρεθεις. Να θελεις να με αφησεις...
Τι να κανω? Αυτο συνηθως πετυχαινω.

Δεν μπορω να σου μαθω και πολλα...
Μην με ρωτας τοτε.....

Φωτο:http://youaremylittleangel.blogspot.com/

Confused...

2008-07-04T22:24:00.001+03:00

Μπερδευτηκα σε μια τριχα απο τα μαλλια σου και τωρα οπου κι αν πας θα με κουβαλας.
Μπερδευτηκα σε ο,τι μπορει να με πληγωσει.
Φυλακιστηκα και νιωθω μοναξια.

Αρχιζω να με ξετυλιγω και νιωθω οτι ποτε δεν θα φτασω στο τελος..!
Παντα καποιος θα με ¨μπερδευει¨...
Μου λες να μιλησω...και τί να πω..? Αυτο που θες να ακουσεις?
Πες μου τι θες να ακουσεις και τοτε θα στο φωναξω..!
Μπορει να μην μπορω να πω αυτο που θες...
Το σκεφτηκες ποτε?
Οχι...ναι...δεν ξερω..
Μου τελειωσε το θαρρος και ψαχνω να βρω...οχι για 'μενα... ψαχνω να βρω καποιον που να εχει.. εγω δεν το θελω αλλο.. το αφησα να τελειωσει... επιτηδες...
Δεν χρειαζεται παντα να μιλαω εγω.. μονο εγω μιλαω.. παντα.. εγω...
Τωρα πια θα γραφω......

Γυριζω....γυριζω...
Αργα... αργα...
Νομιζω αρχιζω να βλεπω το τελος...
Δεν ξανα¨μπερδευομαι¨ πια.......

Summer...?....

2008-06-05T03:36:00.003+03:00

¨Ζεστος αερας με λιγο αρωμα απο θαλασσα...
Νυχτα στο μπαλκονι και στην ταρατσα με ενα ποτηρι κρασι...
Ψευδαισθηση δροσιας απο τον ανεμιστήρα κατω στο πατωμα...
Να στεγνωνω απο την θαλασσα πανω στην πετσετα γεματη με αμμο...
Θελω να πιω κατι κρυο γιατι θα εκραγω και θα γεμισει το καλοκαιρι με εσενα...
Το παγακι σου πανω στην πλατη μου...
Η νυχτα σου με αρωμα ησυχιας...¨

Καλοκαιρι...

¨Βρεθηκες κολλημμενος πανω μου... σαν την αμμο... και να την αποφυγεις παντα θα βρεθεις να εχεις λιγη πανω σου... με ενοχλουσες αλλα περιμενα να στεγνωσεις για να σε διωξω... με ετριψα με δυναμη και τα καταφερα... δεν σε ειχα πανω μου τον χειμωνα... αλλα οταν μυρισε ζεστη ανακαλυψα εναν κοκκο στην καρδια μου...
Ειναι σαν να μην εχω ζησει αλλα καλoκαιρια... σαν να ξεκινησαν απο εκεινο και να σταματησαν σ αυτο... σαν να εμαθα να ζω ετσι μονο αυτη την εποχη... εζησες τοτε και πεθανες πριν φυγει αυτη...

Παντα θα κολλαει λιγη αμμο πανω μου και θα σε θυμαμαι...αλλα μολις στεγνωνεις θα σε διωχνω...¨

Just passed by....

2008-05-18T03:12:00.002+03:00

Μπορει να καθεται διπλα σου.
Μπορει να σου ειχε μιλησει καποτε.
Μπορει απλα να περασε και να σε σκουντηξε καταλαθως.
Μπορει και να σου χαμογελασε...και πολύ περισσοτερο να του χαμογελασες κι εσυ.
Μπορει να είναι από τα παιδια που συνηθως δεν προσεχεις...που περνανε διπλα σου, σε κοιτανε κι ομως είναι σαν τον αερα...πολλες φορες ουτε που τους νιωθεις.
Μπορει να είναι καποιος από αυτους που καθοταν διπλα σου στο λεωφορειο.
Καποιος από τα παιδια που γνωρισες χθες που ησουν μεθυσμενος.
Μπορει να είναι καποιος από αυτους...μπορει ακομα να εισαι κι εσυ ο ιδιος.
Αλλα δεν το ξερεις...
Δεν μπορεις να το φανταστεις.

Κι ενώ περπατας και παρατηρεις μπορει να μην προσεξεις καλα και να αδιαφορησεις...και μεσα στις επομενες μερες να μαθεις ότι αυτος που κοιταξες στα ματια μια φορα και σου θυμισαν τα δικα σου, είναι χωμενος βαθια...και δεν θα ξαναδεις πια την ψυχη του.
Μπορει να είναι το παιδι που σου εκοψε το εισιτηριο στον κινηματογραφο...μπορει να είναι αυτος που σου πεταξε ένα σοκολατακι...αυτος που καταλαθος σε πηρε τηλεφωνο.
Αυτος που περιμενε με το αυτοκινητο του και σε αφησε να περασεις τον δρομο..μπορει να ειναι αυτος...μπορει να εισαι εσυ...αυτος...εσυ...

Ο καθενας από μας εχει το μυστικο του, το παρελθον του, την μυρωδια του.
Κανεις δεν μπορει να είναι σιγουρος για την σκεψη του αλλου,δεν μπορει να την ξερει και ουτε ποτε θα την φανταστει, οσο και να κοιταξεις στα ματια του και να δεις την ψυχη του δεν θα μπορεσεις ποτε να ακουσεις την σκεψη του… σε ενα λεπτο μπορει να μην υπαρχει, να μην σε ξανασκουντηξει καταλαθος...καποιος του εχει παρει την ζωη...χωρις λογο...απλα του την εκλεψε.
Ισως επειδηδεν θα ειχε δικη του.

*Εσυ αλλα δεν προλαβες.Σε βρηκε το μαχαιρι του στην καρδια...εφυγες,αμεσως...

Οscar's Wilde night......

2008-05-10T20:04:00.008+03:00

Δεν ειναι τυχαιο ουτε ασκοπο που αφιερωσα τη ζωη μου στη λατρεια της λογοτεχνιας, ετσι που στο τελος εγινα:
¨Φιλαργυρος των ηχων και των συλλαβων οπως ο Μιδας για χρυσαφι¨
Κητς.
Θυμησου επισης πως πρεπει να μαθω αρκετα για 'σενα ακομη. Ισως πρεπει να γνωριστουμε απο την αρχη. Μα ενα πραγμα εχω να σου πω. Μη φοβασαι το παρελθον. Μην πιστεψεις αυτους που θα σου πουν πως ειναι αμετακλητο. Τ ο παρελθον, το παρον και το μελλον ειναι μονο μια στιγμη στο βλεμμα του θεου, το βλεμμα που πρεπει να φωτιζει τη ζωη μας. Χρονος και χωρος, διαδοχη και εκσταση δεν ειναι παρα συμπτωματικες κατηγοριες της σκεψης.Η φαντασια της υπερβαινει, κινουμενη στην ελευθερη σφαιρα των ιδανικων υπαρξεων.Τα πραγματα επισης ειναι στην ουσια τους ετσι οπως εμεις διαλεγουμε καθε φορα να ειναι. Η ουσια ενος πραγματος εξαρταται απο τον τροπο που το βλεπει κανεις. << Εκει που οι αλλοι>> λεει ο Μπλενκ <<βλεπουν απλως την αυγη να ξεπροβαλλει πισω απο τον λοφο, εγω βλεπω τους γιους του θεου να διαλαλουν την χαρα>>. Το μελλον που ανοιγεται μπροστα μου ειναι το παρελθον μου.Κι αυτο δε θα το καταφερω ποτε(δλδ να το κοιταξω με διαφορετικα ματια) αν το καταφρονησω, αν το αγνοησω, αν το εξυμνησω ή αν το αρνηθω, αλλα μονο αν το δεχτω σαν αναποφευκτο σταδιο στην εξελιξη της ζωης και του χαρακτηρα μου, μονο αν σκυψω ταπεινα το κεφαλι μπροστα σε ολα οσα υπεφερα. Εχω πολυ δρομο να διανυσω ακομη μεχρι την ολοκληρωση της ψυχης μου. Οσο ανολκληρωτη και ατελης κι αν ειναι η προσωπικοτητα μου εχεις να κερδισεις ακομη πιο πολλα απο ΄μενα. Ηρθες κοντα μου για να μαθεις την απολαυση της ζωης και την απολαυση της τεχνης. Ισως η μοιρα με διαλεξε για να σου μαθω κατι πολυ πιο σημαντικο-το νοημα της θλιψης και της ομορφιας της.

O αφοσιωμενος φιλος σου,

Οscar Wilde

Αναμνησεις....

2008-05-03T23:01:00.002+03:00

Η αισθηση απο το παγωμενο χιονι πανω στο προσωπο

Η εκδρομη με αυτους που αγαπας και καποιους που δεν επελεξες
Το πρωτο φιλι σε ενα ξενοδοχειο
Η μυρωδια απο το ουζο (σου..)
Ο ηχος απο το ποτηρι με την μαυροδαφνη που σπαει καθως πεφτει απο τον τριτο οροφο
(Η μυρωδια σου..)
Το ξημερωμα στην ταρατσα
Ο κρυος αερας πανω στο μηχανακι
Ο χωρισμος..
Η συναυλια σε αγνωστο μερος με ατελειωτες μπυρες
Το βραδυνο μπανιο
Η κιθαρα γυρω απ την φωτια
Το ξενυχτι στο φαρο περιμενοντας ενα καλυτερο αυριο
Ο πονος της προδοσιας
Ο χορος (μαζι σου..)
Η αγωνια για μια απαντηση
Ο υπνος στην αγκαλια καποιου
Το τυχαιο που συνεβη και σε εκανε να γελασεις
Το φιλι μετα απο ενα μεθυσι
Η γευση απο την ελευθερια
.........................................
...αναμνησεις...λιγες στιγμες μεσα στο χρονο...δεν θα ερθουν ποτε οι ιδιες...

Υπαρχουν καποιες αναμνησεις που αν και γραφτηκαν σε λευκα χαρτια και τσαλακωθηκαν δεν καταφεραν να μπουν στον καδο απορριματων...χτυπησαν στην σιδερενια γωνια του κι επεσαν εξω...
Συνηθως ετσι γινεται με τις αναμνησεις που δεν θελουν να ξεχαστουν...
"Δεν θελω να σημαινεις τιποτα για μενα πια..ομως αυτο σημαινει οτι κατηγορω το παρελθον μου και μονο αυτο δεν θελω...
Εισαι το τσαλακωμενο μουτζουρωμενο χαρτι που οσο και να προσπαθησω να το ισιωσω αυτο παντα θα παραμενει τσαλακωμενο...."
Και ο καδος συνεχιζει να γεμιζει απο αυτα τα οχι πλεον λευκα χαρτια μεχρι να γεμισει και η ψυχη μου και να παψω να ποναω...
Κι ενω οι σελιδες ειναι μεγαλες και γεματες απειρες λεξεις, στην πραγματικοτητα δεν ειναι παρα λιγα δευτερολεπτα..απ την ζωη μου..την ζωη σου...την ζωη...

"Εχω ενα καδο απορριματων με αναμνησεις...!θα πεταω χαρτια μεσα μεχρι να γεμισει...και παντα θα αφηνω λιγο χωρο μηπως καταφερω να πεταξω κι εσενα μεσα..."

¨Ο τροπος να μιλας για το παρελθον,
χωρις να γινεσαι υποπτος νοσταλγιας
δεν εχει βρεθει ακομα....¨
(Ο.Ελυτης)

A Memory by NOVEMBRE

The water's flowing down the river of the memories of days without a sound
The waters carry away the memories of days lost in the abyss of my dawn
Back to your lonely eyes
I'm remembering you wandering through
empty rooms of what used to be our paradise
The waters carry away memories of your eyes found in the album of my mind, found in the pages of my dawn
Forever kept inside my heart
As year erase all names and memories of what we've done
I miss something in this life
As the joining thread has broken and our paths are split
I realize that thing I miss is you

Mονο την νυχτα λοιπον....

2008-04-24T23:09:00.005+03:00