Πέμπτη, 22 Οκτωβρίου 2009

Blackened soul (1)

Χαραγμενες αναμνησεις σε φθαρμενα παγκακια, ερωτες και περιθωρια, ιλιγγιωδεις μεθυσμενες προσπερασεις σε λεωφορους φτηνων διαδρομων, πεταμενος αναπτηρας απροσεχτου καπνιστη σε σταση λεωφοριου, οπως απροσεχτα θυμαται οτι καπνιζει και το ξεχναει με την πρωτη ρουφιξια, σκισμενα τσαλακωμενα χαρτια απο διαφημιστικα φυλλαδια σε καδους σιωπηλων απορριματων, καπου εκει πεταξα κι εμενα οταν με ρωτησαν το ονομα μου και ξεχασα να τους πω πως δεν υπαρχω, χαλασμενα φαναρια και αιματα σκοτωμενων αυθορμιτισμων, παντα θα υπαρχει ενα οχι στο μυαλο μου που μολις το φωναζω θα μεταμορφωνεται σε ναι, συμβιβασμοι περαστικων επιθυμιων, ενα παιδακι με λερωμενα ματια, οπως τοτε που ξεχασα να σκουπισω τα δακρυα, ουρλιαχτα μοναξιας σε κρυους διαδρομους περιμενωντας μια σωτηρια που ισως ποτε να μην ερθει, ατελειωτα βραδυα επισκεψεων σε ολα τα πριν που δεν αφηνω να γινουν μετα, σα να φοβαται η στιγμη να θαψει τις λεπτομερειες που πονανε πιο πολυ, να γυρισω το χρονο τοτε που δεν ηξερα ακομα να περπαταω και εφτιαχνα εικονες με ανθρωπους χωρις ποδια, τοτε που δεν με ενοιαζαν τα ουρλιαχτα γιατι δεν ηταν δικα μου, τοτε που καθε μερα ηταν ιδια με ολα τα ενηλικα αδιαφορα βλεμματα, και να μεινω στο πατωμα να σε βλεπω να λες "θα μεινω". Να μην με αφησεις.

3 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Έκανα πως ...
σε ξέχασα, σε σκοτωσα, σε καπνισα, σε τσαλακωσα κ σε πεταξα διπλα μου, περασες με κοκκινο .
Οχι ασε τα ματια μου να τρεχουνε. Δεν τη θελω τη ζακετα.τοτε τωρα πριν και παντα και ποτε. στο χρονο που δεν πηγαινει ουτε μπρος ουτε πισω γιατι απλα δεν υπαρχει. στα ποδια που τα ειχες παντα αλλα προτιμουσες να πετας πριν τα φτερα σου γινουν χερια ... δεν πειραζει. δε σου πηγαινε το ασπρο ετσι κι αλλιως. το κοκκινο ειναι το χρωμα σου.
θα μεινεί, εσύ θα φυγεις αυτη τη φορα..............

απο το γκρι, πολλες καλες νυχτες...

Άρτεμις είπε...

Μια καληνύχτα... Απλά... Γιατί τα είπες όλα εσύ μονάχη...

(Κι αναρωτιέμαι ακόμα γιατί λένε πως το κόκκινο δεν ταιριάζει με τα φτερά...)

La noche είπε...

My fairytale...
ασε με να βαζω λιγο κοκκινο στο γκρι σου...

Αρτεμις
Ειναι κι αλλα που δεν λεγονται..και ουτε να γραφτουν μπορουν.
Καληνυχτα λοιπον..

(Ισως να φοβουνται να πιστεψουν στο διαφορετικο..)