Τρίτη, 3 Αυγούστου 2010

Once upon a time.....or twice..?



Περπατωντας μεσα στα χρονια,
ανυπομονη-αχορταγη-αναποφασιστη μα πανω απ' ολα ειρωνικη,
να θελω να επιλεγω την μορφη καθε ασυνηθιστου ηρωα απο τα πιο θλιμμενα παραμυθια,
ζω εξω απο τους πυργους τεχνιτων καθοδηγουμενων επιθυμιων,
ειναι απο αυτα τα μαγικα κουτια φτιαγμενοι που ανοιγουν αποτομα πεταγοντας ολο τους το ειναι για δευτερολεπτα και μετα ξανα μεσα
μεχρι να βρουν παλι μια υποψια θαρρους να το ξανακανουν.
Διακτινιζομαι στο χρονο
να μην αφηνω σημαδια ανεπαίσθητα
μονο βαθιες ουλες σε οτι θελησα αχορταγα
λαιμαργα καταβροχθιζω
γινομαι συννεφο μαυρο πανω απο τις ηπειρους που μονο φτωχεια εχουν στα ονειρα τους
να βλεπω μεσα απο μαγικες σφαιρες ενα μελλον γεματο παρελθον
η επαναληψη καθημερινοτητα μας-η φαντασια μας πληρωμενη
να λεω ξορκια για να γινουν ολα οπως τα θελουμε
να μην κλεινουν τα ματια οταν φοβομαστε
να μην κλεινουν τα αυτια οταν μιλανε ολοι παρα μονο οταν μιλαει ο ενας
να μη δακρυζουμε στο μαξιλαρι αλλα σε δαση με ξωτικα δεντρα και ξυλινα σπιτια με επιπλα που ζωντανευουν στη φαντασια μας
οχι απο τη μοναξια που στοιχιωνει ξεθωριασμενα σπιτια.

Μια φορα κι εναν καιρο θα λεμε,
και ολα θα ειναι ακομα ιδια.

2 σχόλια:

Rock n' Metal Whisper είπε...

ΤΑ ΕΙΠΕΣ ΟΛΑ ΣΕ ΑΥΤΗ ΤΗ ΦΡΑΣΗ "Μια φορα κι εναν καιρο θα λεμε,
και ολα θα ειναι ακομα ιδια."

.........................


ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΕΤΣΙ ΕΧΟΥΝ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ...

La noche είπε...

Θελω να πνιξω την απαισιδοξια
αλλά η πραγματικοτητα δεν με αφηνει...

Την καλησπερα μου.