Δευτέρα, 4 Μαΐου 2009

lost in a ...... world


Χαμενη στην χωρα των αισθησεων αναζητω να βρω

εκεινο το χρωμα που δεν θα τυφλωνει καθε πρωινο μου

εκεινη την γευση που θα θυμιζει παγωτο με σιροπι καλοκαιρινου απογευματος


εκεινο το αρωμα που δεν θα θυμιζει κανενα σκοτωμενο ερωτα


εκεινο το αγγιγμα που θα με κανει να ανατριχιαζω


εκεινη την μουσικη που θα λεει οσα θελω να γραψω και δεν βρισκω τις λεξεις......


Και πριν βρω το δρομο μου φτιαχνω και μια εκτη αισθηση.....


εκεινη που θα με κανει να βλεπω καθε νοστιμη μυρωδια (σου) και να χανομαι ολο και πιο βαθια στην παλαμη της μουσικης μου...

2 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

... βγηκε ενα μεγαλο σκουληκι μεσα απο το κεφαλι μου , σταθηκε ορθιο μπροστα μου και τοσο με τρομαξε γιατι ηταν 10 φορες οσο εγω. (πως μπηκε μεσα μου αυτο το πραγμα;)
ουρλιζε διπλα μου οτι το παγωτο σου δεν υπαρχει και να μην το θελω κι εγω.και μου υποσχεθηκε πως καθε πρωι θα μου τυφλωνει τα ματια. ηδη μονο το γκρι ξεχωριζω...πες του οτι λεει ΨΕΜΜΑΤΑ.πες του πως η μουσικη μυριζει ερωτα και η γλωσσα αναγνωριζει το καλοκαιρινο απογευμα ακομα και κομμενη στα δυο.πες του πως λεει ΨΕΜΜΑΤΑ!
Ξωτικό....πες του...

La noche είπε...

Ενα σκουλικι ειναι...μονο να σερνεται ξερει..
δεν εχει ματια, αυτια, γλωσσα και μονο να ζηλευει ξερει..
δεν εχει κανεναν να τον ερωτευτει γιατι δεν μπορει να μυρισει τον ερωτα και ζει παρασιτικα στο μυαλο σου..
ψεμματα λεει..ειναι ομως η δικη του αληθεια...γι αυτον εσυ ετσι πρεπει να εισαι, γιατι αν δεν πιστεψεις στην αληθεια του θα πεταξεις μακρυα και θα μεινει μονο του...

αυτο δεν μπορει να πεταξει..
εσυ ομως μπορεις..
αντε τι περιμενεις...?